تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي ) — صفحة 165

مساهمون:

ص١٦٥
خداونداند . مسخّر بكرديم آن را براى ايشان از آن به نشست ( 1 ) و از آن مىخوردند . و ايشان را در آن سودهاست و خورشگاهها ( 2 ) ، شكر نمىكنند ؟ گرفتند از جز خداى خدايانى تا همانا يارى كنند ايشان را ( 3 ) . نتوانند يارى كردن ايشان ، و ايشان اينان را لشكرى باشند حاضر كرده . دلتنگ نكند ( 4 ) تو را گفتار ايشان كه ما دانيم آنچه پنهان دارند و آن جا ( 5 ) آشكارا كنند . نمىبيند ( 6 ) آدمى كه ما بيافريديم او را از آب منى كه بينى او را ( 7 ) خصمى است آشكارا ( 8 ) ؟ و بزد براى ما مثلى و فراموش كرد آفريدن خود ، گفت : كه زنده كند استخوانها و آن پوسيده باشد ؟ بگو زنده كند آن را آن كه بيافريد آن اوّل بار ، و او به همه آفرينش داناست . آن كه كرد براى شما از درخت سبز آتش كه بينى ( 9 ) شما از او آتش مىفروزى .
هامش
( 1 ) - دا : بر نشستنى آسان است . ( 2 ) - دا : آب خورشگاهها . ( 3 ) - دا : تا مگر ايشان را يارى كنند . ( 4 ) - دا : مكناد ، آج ، لب : اندوهگين مكناد . ( 5 ) - دا : آنچه . ( 6 ) - آب : نمىبينند . ( 7 ) - دا : همى او . ( 8 ) - دا : روشن . ( 9 ) - دا : همى .
روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي ) — صفحة 165 | دكتر محمد جعفر ياحقّى - دكتر محمد مهدى ناصح / الشيخ أبو الفتوح الرازي