شهوتنا في تقديسه ( 1 ) و تسبيحه ، الباسط رحمته الواهب نعمته جلّ عن الحاد اهل الارض ( 2 ) من المشركين و تعالى بعظمته عن افك الملحدين انذرنا بأسه و عرّفنا سلطانه توحّد فعلا في الملكوت الاعلى و احتجب عن الابصار و اظلم نور عزّته [ الانوار ] ( 3 ) فكان ( 4 ) من اسباغ نعمته و اتمام قضيّته ( 5 ) ان ركّب الشّهوات في بني آدم اذ خصّهم بالامر اللَّازم لينشر لهم الاولاد و ينشئ ( 6 ) لهم البلاد فجعل الحيوة سبيل الفتهم و الموت غاية فرقتهم و الى اللَّه المصير . اختار ( 7 ) الملك الجبّار صفوة كرمه و عبد ( 8 ) عظمته لامته سيّدة النّساء بنت خير النّبيّين و سيّد المرسلين و امام المتّقين صاحب المقام المحمود و اليوم المشهود و الحوض المورود فوصل حبله بحبل رجل من اهله صاحبه المصدّق دعوته المبادر الى [ كلمته ] ( 9 ) علىّ الوصول بفاطمة البتول بنت الرّسول ، قال اللَّه تعالى - عزّ و جلّ : ( زوجت عبدي من أمتي فاشهدوا ملائكتي ) ،
خداى تعالى گفت عقيب خطبهء اين فرشته كه ( 10 ) . پرستارم را به بندهاى ( 11 ) دادم ، گواه باشى اى فرشتگان ، گفت : آسمانها از خرّمى بجنبيدند ( 12 ) و خداى تعالى مرا فرمود كه : عقد ببند . من عقد بستم و فرشتگان را گواه كرد ، و اين نوشته گواهى فرشتگان است بر اين حرير ، و خداى تعالى مرا فرمود تا بر عوض كنم و مهرى از مشك سپيد بر او نهم و به رضوان سپارم خازن بهشت .
و خداى تعالى درخت طوبى را فرمود تا آنچه داشت از حلَّى و حلل نثار كرد ، آنگه ابرى بفرستاد تا درّ و ياقوت و انواع جواهر نثار كرد ، و فرشتگان سنبل و قرنفل برافشاندند و حور العين برچيدند و به ( 13 ) يكديگر مىدهند و به آن فخر مىكنند تا به روز قيامت و مىگويند : اين از نثار فاطمه است .
هامش
( 1 ) . همهء نسخه بدلها : تهليله .
( 2 ) . آط ، مش : الارضين .
( 9 - 3 ) . اساس : ندارد ، از آط ، افزوده شد .
( 4 ) . همهء نسخه بدلها : و كان .
( 5 ) . آب ، آز ، آل ، مش : قصّته ، آج ، لب : قصه .
( 6 ) . اساس : نهى ، به قياس با نسخه آط و ديگر نسخه بدلها ، تصحيح شد .
( 7 ) . همهء نسخه بدلها : اختيار .
( 8 ) . همهء نسخه بدلها : عند .
( 10 ) . همهء نسخه بدلها من .
( 11 ) . همهء نسخه بدلها : بندهام .
( 12 ) . آط : بخنديد ، ديگر نسخه بدلها : بخنديدند .
( 13 ) . همهء نسخه بدلها به هديه .