دايم ( 1 ) است آن كه كرد در آسمان برجها ، و كرد در آن جا آفتابى ( 2 ) و ماهى تابان .
و او آن است كه كرد شب را و روز را پياپى براى آن كه ( 3 ) خواهد كه ذكر كند ( 4 ) يا خواهد كه شكر كند .
و بندگان خداى آنان كه روند ( 5 ) بر زمين خوار ( 6 ) و چون خطاب كند به ايشان نادانان گويند كه سلام عليكم ( 7 ) .
[ 125 - ر ]
و آنان كه باشند همه شب خداى را در سجده و بر پاى ايستاده ( 8 ) .
و آنان كه گويند خداى ما بگردان از ما عذاب دوزخ كه عذاب او ( 9 ) سخت بوده است .
كه ( 10 ) بد است قرارگاه و جاى مقام .
و آنان كه چون نفقه كنند ( 11 ) اسراف نكنند و تقصير نكنند ( 12 ) و باشند ميان هر دو به قاعده ( 13 ) .
و آنان كه نخوانند با خداى خداى ديگر ، و نكشند آن نفس را ( 14 ) كه حرام كرد خداى الَّا به حق و زنا نكنند ، و هر كه كند
هامش
( 1 ) . آج ، لب ، آل : بزرگوار .
( 2 ) . آج ، لب ، آل : در آن چراغى .
( 3 ) . آج ، لب ، آل : هر كه را .
( 4 ) . آج ، لب ، آل : پند گيرد ، كه با معنى عبارت سازگارتر مىنمايد .
( 5 ) . آط باشند ، آج ، لب ، آل : آن كسىاند كه مىروند .
( 6 ) . آج ، لب ، آل : آهسته .
( 7 ) . آج ، لب ، آل : گويند سخنى با سلامت .
( 8 ) . آج ، لب ، آل : سجده كنندگان و ايستادگان .
( 9 ) . آج ، لب ، آل : عذاب دوزخ .
( 10 ) . آط ، آب آن ، آج ، لب ، آل اين .
( 11 ) . آج ، لب ، آل : خرج كنند .
( 12 ) . آج ، لب ، آل : تنگ فرا نگيرند .
( 13 ) . آج ، لب ، آل : راست .
( 14 ) . آج ، لب ، آل آن نفسى .