بينى آفتاب را چون برآمدى فرو مىگرديدى از غارشان به جانب دست راست ، و چون فرو شدى ( 1 ) مىگذشتى از ايشان به جانب دست چپ ، و ايشان در فراخى بودند از او آن از آيات خداست ، هر كه را ره دهد او راه يافته بود و هر كه را گمراه كند نيابى او را يارى ره نماينده .
و پندارى ايشان را بيدار ( 2 ) ، و ايشان خفته ( 3 ) بودند و مىگردانيديم ايشان را به جانب ( 4 ) راست و چپ و سگشان گسترده بود بازوهايش ( 5 ) بر آستانهء در اگر مطَّلع شدى تو بر ايشان پشت بركردى ( 6 ) از ايشان گريزان و پر باز كردندى تو را از ايشان به ترس .
هچونين بيدار كرديم ايشان را تا بپرسند ميان ايشان ، گفت گويندهاى از ايشان : چند مقام كردى ؟ گفتند : مقام كرديم روزى يا بهرى از روزى ( 7 ) . گفت ( 8 ) : خداى شما داناتر است به آنچه مقام كردى شما ، بفرستى يكى را از شما ( 9 ) به اين درمها ( 10 ) به شهر ، بگو تا بنگرد كه كدام پاكتر طعامى است ، گو بيارد شما به روزى از او و لطف كند و آگاه مكناد به شما كسى را .
كه اگر ايشان مطَّلع شوند بر شما ، سنگسار كنند شما را يا باز برند شما را در دين خود و ، فلاح نيابى ( 11 ) پس هرگز .
هامش
( 1 ) . آب : فرو رفتى .
( 2 ) . قم : خفتگان .
( 3 ) . همهء نسخه بدلها : بيداران .
( 4 ) . قم ، آب دست .
( 5 ) . قم : دو بازو را ، آط ، آج ، لب : بازويش ، آب : هر دو بازويش .
( 6 ) . آب : برمىگرديدى . آج ، لب : برگردندى .
( 7 ) . قم : روز .
( 8 ) . همهء نسخه بدلها : گفتند .
( 9 ) . آب : خود .
( 10 ) . قم : به درمهاى شما .
( 11 ) . قم : نرهى شما .