راست امروز كس را نيست . گفت : من برخيزم و ايشان دو صف كشيده پيش من و من در ميان ايشان بروم و پيش خداى روم و دستورى خواهم ، چون دستورى يابم به روى در آيم پيش خداى - عزّ و جل . حق تعالى گويد : سر بردار و بخواه تا چه مىخواهى تا بدهند تو را . و شفاعت كن تا ببخشند . من سر بردارم و خداى را بستايم به تحميدى كه مرا آموخت . آنگه شفاعت كنم چندانى كه مرا حد بر زده باشند به من بخشند باز دگر باره مراجعت كنم و پيش خداى تعالى به روى در آيم . خداى تعالى گويد : سر بردار و بگو تا بشنوند و بخواه تا ببخشند و شفاعت كن تا قبول كنند من دگر باره به شفاعت در آيم . از خداى تا به حدّى شفاعت كنم و قبول افتد و من ايشان را به بهشت فرستم ، دگر باره به روى در آيم و شفاعت خواهم گويند : سر بردار و بخواه ، بخواهم ، جهانى ديگر را به من بخشند . بار چهارم گويم : بار خدايا ! جماعتى ماندهاند كه ايشان را قرآن محبوس بكرده است . يعنى به حكم قرآن محبوساند . به حق چندانى شفاعت مىكنم تا هر كس را كه گويندهء « لا إله الا اللَّه » باشد و در دل او مقدار جوى ايمان بوده باشد بخواهم و به من بخشند ، تا چندانى شفاعت كنم كه در دوزخ جز كافرى ( 1 ) محض نماند .
يزيد بن صهيب الفقير گفت : من مردى برنا بودم و بر راى خوارج بودم كه « فاسق » را كافر گويند ، بر خاستم با جماعتى بسيار به حج رفتيم . چون به مدينهء رسول آمديم ( 2 ) ، جابر عبد اللَّه انصارى را ديدم پشت به ستونى باز داده و ذكر دوزخيان مىكرد من از سر جوانى گفتم : يا صاحب رسول اللَّه اين چه حديث است كه تو مىگوى و خداى تعالى مىگويد : رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَه وَما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ ( 3 ) و مىگويد . كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها أُعِيدُوا فِيها . . . ( 4 ) ،
مرا گفت : اى جوان تو قرآن دانى ؟ گفتم : آرى . گفت : مقام محمود خوانده هستى ( 5 ) .
رسول را عليه السّلام فى قوله تعالى : * ( عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً ) * ، گفتم :
آرى آن چه مقام است ؟ گفت : آن مقامى است كه خداى تعالى او را آن جا بدارد و به شفاعت او خلايقى ( 6 ) را از دوزخ بيارد . آنگه در اين حديث گرفت و آنچه از رسول
هامش
( 1 ) . همهء نسخه بدلها ، بجز قم : كافر .
( 2 ) . آط ، آب ، آز ، آج ، لب : در آمديم ، مل : آمدم .
( 3 ) . سورهء آل عمران ( 3 ) آيهء 192 .
( 4 ) . سورهء سجده ( 32 ) آيهء 20 .
( 5 ) . آط ، آب ، آز ، آج ، لب : خواندهء هستى ، مل : خواندهاى .
( 6 ) . آط ، آج ، لب : خلقى .