چون خواهيم كه هلاك كنيم شهرى را ، بفرماييم منعمان آن جاى را فاسق شوى ( 1 ) در آن جا ( 2 ) واجب شود بر ايشان گفتار ، هلاك بر آريم ( 3 ) ايشان را ( 4 ) هلاك بر آوردن ( 5 ) .
و بس كه هلاك كرديم از جماعات ( 6 ) از پس نوح و بس باد ( 7 ) خداى توبه گناههاى ( 8 ) بندگانش آگاه ( 9 ) و بينا .
هركه ( 10 ) خواهد دنيا زود كنيم براى او در آن جا آنچه خواهيم آن را كه خواهيم پس كنيم براى او دوزخ ملازم بود با آن نكوهيده و رانده .
و هر كس كه خواهد آخرت ( 11 ) و سعى كند براى آن سعيش و او مؤمن بود ايشان را سعى و عملشان به موقع شكر باشد .
همه را مدد دهيم اينان را و ايشان را از عطاى ( 12 ) خدايت و نبوده است عطاى ( 13 ) خداى تو باز داشته .
بنگر كه چگونه تفضيل داديم بهرى را ( 14 ) بر بهرى و آخرت مهتر است به پايها ( 15 ) و بزرگتر به فضل .
مكن ( 16 ) با خداى خداى ديگر كه بنشينى ( 17 ) نكوهيده رها كرده .
هامش
( 1 ) . قم ، آط ، مل ، آز ، آج : شوند . آب و لب : شدند .
( 2 ) . قم : پس .
( 3 ) . مل : گردانيم .
( 4 ) . قم : آن را . آج ، لب : از ايشان .
( 5 ) . قم ، آط ، آب ، آج ، لب : بر آوردنى .
( 6 ) . قم ، آط ، آب ، آج ، لب : قرنها . مل : گروه .
( 7 ) . قم ، آب ، آج ، لب : است . مل : كفايت است . آط : بسند .
( 8 ) . آط ، آب ، مل ، آج ، لب : گناه .
( 9 ) . قم ، آب ، مل : دانا .
( 10 ) . قم بود .
( 11 ) . قم : سراى باز پسين .
( 12 ) . آط ، آب ، مل ، آج : دهش .
( 13 ) . مل : دهش .
( 14 ) . قم از ايشان .
( 15 ) . پايها / پايهها .
( 16 ) . آط ، آب ، آج ، لب : مگير .
( 17 ) . مل : بنشينيد .