شاكر ( 1 ) بود نعمتهاى او را برگزيد او را وره نمود ( 2 ) او را به ره ( 3 ) راست .
و داديم ( 4 ) او را در دنيا نيكوى ( 5 ) و او در آخرت از جملهء نيكان است ( 6 ) .
پس وحى كرديم به تو كه پيروى كن ( 7 ) دين ابراهيم ( 8 ) را مسلمان و نبود از آنان كه انباز گرفتند ( 9 ) او را .
كردند شنبه بر آنان كه خلاف كردند ( 10 ) در او و خداى تو حكم كند ميان ايشان روز قيامت در آنچه در آن خلاف مىكنند ( 11 ) .
بخوان با ره خدايت ( 12 ) به سخن درست و پند نيكو ، و خصومت كن با ايشان ( 13 ) به آنچه آن نيكوتر بود كه خداى تو اوست كه داناتر است ( 14 ) به آن كس كه گمره شود ( 15 ) از ره ( 16 ) او و اوست داناتر ( 17 ) به ره يافتگان ( 18 ) .
[ 104 - ر ]
و اگر عقوبت كنى ( 19 ) ، عقوبت كنى به مانند آنچه عقوبت كردند ( 20 ) شما را
هامش
( 1 ) . آب : شكر كننده .
( 2 ) . آط ، آب ، آج ، لب : راه نمود .
( 3 ) . آط ، آج : راه ، قم : با راهى .
( 4 ) . آط ، آب ، آج ، لب : بداديم .
( 5 ) . آط ، آب ، آج ، لب : نيكى .
( 6 ) . آط ، آب ، آج ، لب : از نيكان باشد .
( 7 ) . آط ، آب ، آج ، لب : متابعت كن ، قم : پسروى كن .
( 8 ) . اساس : ابرهيم .
( 9 ) . آط ، آج ، لب : كنند . آب : باز گيرند .
( 10 ) . آب : اختلاف كردند .
( 11 ) . آط ، آب ، آج ، لب : مىكردند .
( 12 ) . قم ، آط ، آب ، آج ، لب : راه خداى تو ، آب : راه خداى خود .
( 13 ) . آط ، آج ، آب ، لب : به ايشان .
( 14 ) . آط ، آب ، آج ، لب : خداى تو عالمتر است .
( 15 ) . آج ، لب : گمراه شد .
( 16 ) . قم ، آب ، آط ، آج ، لب : راه .
( 17 ) . آط ، آب ، آج ، لب : او عالمتر است .
( 18 ) . قم ، آط ، آب ، آج ، لب : به آنان كه راه يابند .
( 20 - 19 ) . قم ، آط ، آب ، آج ، لب : كنند .