حرام كرد بر شما مردار و خون و گوشت خوك و آنچه آواز كرده باشند بجز خداى به آن ، هر كه مضطر شود ( 1 ) جز بيرون آمده ( 2 ) و جز ره زننده ( 3 ) خداى آمرزنده و بخشاينده است .
مگويى آن را كه وصف مىكند زبانهاى شما دروغ ، اين حلال است و اين حرام است تا فرو بافى ( 4 ) بر خداى دروغ ، كه آنان كه فرو مىبافند ( 5 ) بر خداى دروغ ، ظفر و بقا ( 6 ) نيابند .
متاعى است اندكى و ايشان را عذابى بود دردناك ( 7 ) .
و بر آنان كه جهود شدند ، حرام كرديم آنچه قصّه كرديم بر تو از پيش اين ( 8 ) و ما ظلم نكرديم بر ايشان و لكن ايشان بر ( 9 ) خود ظلم كردند .
پس خداى تو آنان را كه كردند بديها ( 10 ) به نادانى پس توبه كردند از پس آن و نيكى كردند ( 11 ) ، خداى تو از پس آن آمرزنده و بخشاينده است .
ابراهيم ( 12 ) بود امامى فرمانبردار خداى را مسلمان ( 13 ) ، و نبود از جملهء مشركان ( 14 ) .
هامش
( 1 ) . آج ، لب : شده .
( 2 ) . آط ، آب : برون آينده بر امام ، آج ، لب : به روزه آينده بر امام ، قم ، بيرون آمده بر امام .
( 3 ) . آط : راه زننده ، آب : راننده ، آج ، لب : راه بنده .
( 5 - 4 ) . آط ، آب ، آج ، لب : فرا بافند ، قم : فرو بافند .
( 6 ) . آط ، آج : فلح ، آب : فلاح ، لب : فتح .
( 7 ) . آط ، آب ، آج ، لب : عذاب دردناك بود ، آب : عذابى دردناك بود .
( 8 ) . آط ، آب ، آج ، لب : ندارد .
( 9 ) . آط ، آب ، آج ، لب تنهاى .
( 10 ) . آط ، آب ، آج ، لب : آنان را كه عمل بد كردند ، قم : كه كنند بدى .
( 11 ) . آط ، آب ، آج ، لب : و بر اصلاح آمدند .
( 12 ) . اساس : ابرهيم .
( 13 ) . آط : مسلمانان .
( 14 ) . قم ، آط ، آب ، آج ، لب : از مشركان .