مشركان از آن جا بگريختند و به اوطاس آمدند . رسول - عليه السّلام - مردى را نامزد كرد از اشعريان نام او ابو عامر گفتند ، و لشكرى به او داد تا برفت و ايشان را بپراگند و اميرشان بگريخت ( 1 ) و از آن جا اسير بسيار آوردند ، و اين مرد را كه ابو عامر نام بود بكشتند و امير مشركان كه مالك بن عوف النّصرى بود به طايف گريخت و آن جا در حصن شد . رسول - عليه السّلام - بر اثر ايشان به طايف شد و طايف را حصار داد ( 2 ) و شوّال تا سر ( 3 ) كارزار كرد . چون ذو القعده درآمد كه ماه حرام بود باز ايستاد ، از آن جا بازگرديد و به منزلى آمد كه آن را جعرانه گويند ، و آن جا احرام گرفت به عمره . و سبى و مال و غنايم حنين و اوطاس قسمت كرد و نصيبى تمام داد مؤلَّفة قلوبهم را ، چون ابو سفيان حرب را و عكرمه ابو جهل را و صفوان اميّه را و حارث بن هشام را و سهيل بن عمرو را و زهير بن ( 4 ) اميّه را و عبد اللَّه بن ابى اميّه را و معاوية بن ابى سفيان را و هشام بن المغيره را و اقرع بن حابس را و عيينة بن حصن » را ، و امثال اينان را هر يكى را از پنجاه شتر تا صد بداد و انصاريان را نصيبى اندك داد از چهار و پنج و مانند اين . انصاريان را سخت آمد و در آن گفتى ( 6 ) بكردند ، يكى گفت : ايمن شد در ماش هيچ روى نمىيابد ، و يكى گفت : غنيمت به قوم خود داد همه و ما را محروم كرد ، و يكى گفت : تيغ ما زديم ( 7 ) ، غنيمت كافران بردند ، و عبّاس بن مرداس السّلميّ در اين معنى گفت :
أ تجعل نهبي و نهب العبيد
بين عيينة و الاقرع
فما كان حصن و لا حابس
يفوقان مرداس ( 8 ) في مجمع
و ما كنت دون امرئ منهما
و من تضع اليوم لا يرفع
اين حديث به رسول - عليه السّلام - رسيد ، بفرمود تا ندا كردند كه : رسول - عليه السّلام - مىفرمايد تا انصاريان مجتمع شوند و جايى بنشينند و كسى ديگر با ايشان نباشد كه از ايشان نبود . ايشان مجتمع شدند و بنشستند و رسول - عليه السّلام -
هامش
( 1 ) . آو ، آج ، بم : اميرانشان بگريختند .
( 2 ) . آج ، لب : كرد .
( 3 ) . مل : تمامت مج : تا به سر آو ، آج ، بم ، لب ماه .
( 4 ) . لب ابى .
( 5 ) . اساس : حصين به قياس نسخه آو و ضبط اكثر نسخ تصحيح شد .
( 6 ) . مل : گفتگوى .
( 7 ) . همهء نسخه بدلها ، بجز مل و .
( 8 ) . اساس و همهء نسخه بدلها : جدّى ، با توجه به ضبط همين بيت در ص 276 همين مجلَّد و ديگر منابع تصحيح شد .