كردند كه يكى از آنها عز الدين محمد بن بدر حميدى بود .
جز اين دو تن ، سرداران ديگرى نيز بودند .
اين عده از ملك اشرف جدا شدند و دور گرديدند و در دنيسر ، پائين ماردين ، اردو زدند تا در آن جا با صاحب شهر « آمد » اجتماع كنند و همدست شوند و نگذارند ملك اشرف از رود فرات بگذرد و براى يارى و كمك به بدر الدين به موصل برود .
وقتى در آن جا گرد آمدند ، ناصر الدين محمود صاحب شهر « آمد » بار ديگر به سازگارى با ملك اشرف پرداخت و از آنان كناره گرفت .
ميان او و ملك اشرف صلح برقرار گرديد .
ملك اشرف شهر حانى و جبل جور را به وى واگذاشت و عهد كرد كه شهر دارا را نيز بگيرد و تسليم وى كند .
پس از كنارهگيرى ناصر الدين محمود صاحب آمد ، كار كسانى كه براى نبرد با ملك اشرف آماده شده بودند مختلف گرديد .
برخى از آن اميران ناچار شدند كه بار ديگر به نزد ملك اشرف باز گردند و به فرمان وى در آيند .
تنها احمد بن على بن مشطوب باقى ماند كه رهسپار نصيبين شد تا از آن جا به اربل برود .
شحنهء نصيبين با پادگانى كه داشت بر او تاخت و جنگى ميانشان در گرفت كه در نتيجه ، ابن مشطوب شكست خورد و يارانش همه پراكنده شدند .
خود او نيز گريزان به سوى شهر سنجار رفت .
فروخ شاه بن زنگى بن مودود بن زنگى لشكرى به سر وقت
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 89
مساهمون: ابن الأثير
ص٨٩