همين كه فرنگيان از نيل گذشتند و به سوى دمياط رفتند ، تازيان بيابانى هم با وجود دو دستگىهائى كه ميان قبيلههاى ايشان بود ، گرد هم آمدند و به تاراج شهرهاى نزديك دمياط پرداختند .
راهها را زدند و تباهى به بار آوردند و در تباهكارى زيادهروى كردند .
اينان براى مسلمانان از فرنگيان زيانآورتر بودند و بزرگ - ترين مصيبت مردم دمياط اين بود كه از لشكر مصر هيچكس در شهر وجود نداشت كه به دفاع پردازد . چون ملك كامل و لشكريانى كه با وى بودند ، از دستبرد دشمن به شهر جلوگيرى مىكردند .
اين سربازان هم وقتى ناگهان خبر حركت فرمانرواى خود را شنيدند ، همه جايگاه خود را ترك كردند و ديگر هيچكس از لشكر وارد دمياط نشد .
اين پيشامد ناگوار نتيجهء توطئه ابن مشطوب بود . از اين رو خداوند نيز او را مهلت نداد و چنان كه ما انشاء اللّه در جاى خود ذكر خواهيم كرد ، او را به عذابى سخت گرفتار ساخت . [ ( 1 ) ]
فرنگيان دمياط را احاطه كردند و از خشكى و دريا با مردم شهر به جنگ پرداختند .
هامش
[ ( 1 ) ] - اشاره به آيهء دهم از سورهء الحاقه است كه چنين است :مافَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رابِيَةً( و با رسول پروردگارشان مخالفت كردند . خدا هم آنان را به عذابى سخت گرفتار ساخت . )
( قرآن مجيد با ترجمهء مهدى الهى قمشهاى )