خداى موسى و هارون . براى آن تخصيص كرد ايشان را به ذكر كه [ تا ] ( 1 ) گمان نبرند كه فرعون را خواستند . و وجه دگر براى شرف و اختصاص ايشان ، كه ايشان دو پيغامبر دعوت كننده بودند . و امّا آن كه وجود دو پيغامبر در يك عصر و بيشتر روا باشد و وجود دو امام روا نباشد ، عقل را به اين طريقى نيست ، و اين به سمع دانند و اجماع ، چنان كه به سمع دانند كه در عهد رسول ( 2 ) - عليه السّلام - و از پس او هيچ پيغامبر نبود . ساحران چون چنان ديدند ، به ادنى مايه نظر كه كردند ، ايشان را علم حاصل شد كه : آن نه از جنس سحر ( 3 ) است ، و مانند اين در مقدور بشر نباشد ، چه ايشان سالهاى بسيار تعاطى سحره ( 4 ) كرده بودند و كيفيّت شناخته ( 5 ) ، ايشان را علم حاصل شد به آن كه آن معجزى ( 6 ) است خارق عادت و او پيغامبر است و آنچه مىگويد راست مىگويد . به روى در آمدند و سجده كردند و گفتند : ما ايمان آورديم به خداى جهانيان كه خداى موسى و هارون است .
و در خبر مىآيد كه : در ميان ايشان هفتاد و دو مرد بودند پشت خم شده از پيرى ، و علما و بزرگان ايشان بودند ، و گفتند ايشان را چهار رئيس بودند :
سابور و عازور و حطحط ( 7 ) و مصفى ، و اوّل ايشان ايمان آوردند پس ديگران متابعت كردند . فرعون چون آن بديد بر سبيل تجلَّد و جبارت ( 8 ) گفت : * ( آمَنْتُمْ بِه قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ) * ، ايمان آوردى ( 9 ) به موسى پيش از آن كه من دستورى دادم شما را . اين مكرى است كه شما به يك جاى ساخته [ ايد ] ( 10 ) در شهر تا اهل اين شهر را
هامش
( 1 ) . اساس : ندارد ، با توجه به وز ، مل افزوده شد ، لت : كه ايشان .
( 2 ) . وز ، مل ، ما ما .
( 3 ) . بم ، آف : سحره .
( 4 ) . وز ، مل : سحر .
( 5 ) . وز ، مل ، لت : شناختند .
( 6 ) . اساس ، آج ، لب ، آن : معجزه ، با توجه به وز ، مل تصحيح شد .
( 7 ) . اساس : حمطحط ، با توجه به وز ، مل تصحيح شد .
( 8 ) . وز ، مل ، لت : جسارت ، آج ، لب : جباريّت .
( 9 ) . وز ، مل ، آج ، لب ، آف ، آن : آورديد .
( 10 ) . اساس : ندارد ، با توجه به وز ، مل افزوده شد .