، و به ثمود برادرشان صالح گفت : اى قوم بپرستى ( 1 ) خداى را نيست شما را از خدايى ( 2 ) جز او ، آمد به شما حجّتى از خدايتان اين شتر خداى شما را علامتى [ است ] ( 3 ) ، رها كنى ( 4 ) او را تا مىخورد در زمين خداى و دست مياريد به او به بدى كه بگيرد شما را عذابى دردناك .
و ياد كنى ( 5 ) چون كرد شما را خليفهتان از پس قوم عاد و جاى كرد ( 6 ) شما را در زمين مىگيرى ( 7 ) از زمينهاى سهل آن كوشكها و مىتراشى ( 8 ) كوهها را خانهها ( 9 ) ، ياد كنى ( 10 ) نعمتهاى خداى ( 11 ) و فساد مكنى ( 12 ) در زمين ( 13 ) .
گفتند بزرگان آن كه ( 14 ) تكبّر كردند از قوم او آنان را كه ضعيف بودند آنان ( 15 ) را كه بگرويدند از ايشان مىدانى ( 16 ) كه صالح فرستاده است از خداى 1 » ؟ گفتند : ما با آنچه فرستادند او را به آن گرويدهايم .
گفتند آنان كه تكبّر كردند ( 18 )
هامش
( 1 ) . مج ، وز : بپرستيد .
( 2 ) . مج ، وز ، آج ، لب ، آف ، لت ، آن : خداى .
( 3 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به مج ، وز افزوده شد .
( 4 ) . مج ، وز ، آج ، لب ، آف : رها كنيد .
( 10 - 5 ) . مج ، وز ، آج ، لب : ياد كنيد .
( 6 ) . آج ، لب : جاى داد .
( 7 ) . مج ، وز ، آج ، لب : مىگيريد .
( 8 ) . مج ، وز ، آج ، لب : مىتراشيد .
( 9 ) . اساس ، مج ، وز ، آج ، لب : خانها / خانهها ، آج ، لب پس .
( 11 ) . مج ، وز را .
( 12 ) . مج ، وز ، آج ، لب : مكنيد .
( 13 ) . مج ، وز تباهى كننده ، آج ، لب فساد كردنى ، بم مفسدان .
( 14 ) . مج ، وز : آن اشراف كه .
( 15 ) . اساس : آن با توجّه به مج ، وز تصحيح شد .
( 16 ) . مج ، وز ، آج ، لب : مىدانيد .
( 17 ) . مج ، وز : خدايش .
( 18 ) . آج ، لب : بزرگى نمودند .