نشر كنند به آن ماند كه جامه يا نامه بر افلاختند ( 1 ) . و « نشر » پراكندن باشد و آشكارا كردن خبر و بر اولاختن ( 2 ) جامه و نامه و زنده كردن مرده را و بريدن چوب به منشار .
و « نشر » در باب حيات هم لازم است و هم متعدّى به مصدر فرق پيدا شود .
مصدر لازم « نشور » باشد و مصدر متعدّى « نشر » و نشر كه بوى خوش باشد لانتشاره فى الآفاق باشد ، فكانّه ينشر نفسه .
* ( بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِه ) * ، از پيش رحمت او . خلافى نيست ميان مفسّران در آن كه مراد به رحمت اين جا باران است و از جملهء اقسام رحمت در قرآن يكى باران است و در خبر است كه رسول - صلَّى اللَّه عليه و ( 3 ) آله - چون بادى سخت برآمدى انديشه ناك شدى و خايف مىبودى و متوقّع ، چون از پى آن باد باران آمدى ساكن شدى و گفتى : ( جاءت الرحمة ) ، آمد رحمت ، آنگه گفتى : از چنين بادها بترسى اين از اعلام قيامت و علامت عذاب باشد چون باران بر اثر او باشد رحمت باشد . و رحمت امان بود از عذاب و آن خبر كه روايت كردند كه در عهد بعضى از صحابه ( 4 ) مردى را گرفته بودند تا بكشند . امير المؤمنين على - عليه السّلام - برسيد . گفت :
اين مرد چه گناه كرده است ؟ گفتند : اين چند كلمه كفر گفته است ( 5 ) و بر آن اصرار مىكند و از آن توبه نمىكند . گفت : آن چيست ؟ گفتند : اين چند كلمه كفر گفته است ( 6 ) و بر آن اصرار مىكند و از آن توبه نمىكند . گفت : آن چيست ؟ گفت : مىگويد نا ديده گواهى دهم ( 7 ) و فتنه دوست دارم و از رحمت بگريزم . امير المؤمنين گفت ( 8 ) : اگر گناه و كفر او اين است اين همه ايمان و طاعت است و من نيز همچنان كنم كه او ، و لكن شما نمىدانى ( 9 ) . گفتند : چگونه ؟ گفت : « آنچه گفت ناديده گواهى دهم ( 10 ) » بر
هامش
( 1 ) . مج : بر افلا چند ، وز : بر اقلا جند ، آج : برافراختند ، بم : بر افلاختند .
( 2 ) . مج ، وز ، مل ، آج : برافراختن ، لت : بر افلاختن .
( 3 ) . وز على .
( 4 ) . مج ، وز ، مل ، لت : بعضى صحابه ، آج : يكى از صحابه .
( 6 - 5 ) . مج ، وز ، لت : گفت .
( 7 ) . مج ، وز : مىدهم .
( 8 ) . مج : على گفت ، آف : امير المؤمنين على عليه السّلام گفت .
( 9 ) . مج ، وز ، آج ، آف ، مل ، آن : نمىدانيد .
( 10 ) . اين عبارت در اساس مغشوش است و به صورت « ناديده گواهى دهد » آمده است ، متن با توجه به مج تصحيح شد .