آمرزش خواهند .
در خبر مىآيد كه رسول - عليه السّلام - گفت [ 263 - پ ] :
ما صرّ ( 1 ) من استغفر و لو عاد فى اليوم سبعين مرّة
، گفت : اصرار نكرده باشد آن كه استغفار كند ، و اگر چه در روزى هفتاد بار با سر گناه شود .
در خبر آمده است :
طوبى لمن وجد في صحيفته تحت كلّ ذنب استغفر اللَّه ،
خنك آن را كه در صحيفهء خود در زير هر گناهى نوشته بيند : « استغفر اللَّه » .
در خبر است كه باقر - عليه السّلام - گفت : هر كه او بگويد :
استغفر اللَّه الَّذي لا إله الَّا هو الحىّ القيّوم و أتوب اليه
عقيب نماز بامداد ، خداى تعالى او را هفتصد ( 2 ) كبيره بيامرزد ، و آنگه گفت : و خيرى نباشد در كسى كه در روزى هفتصد ( 3 ) كبيره بيشتر كند .
و از صادق - عليه السّلام - روايت است كه او گفت : هر كه او صد بار استغفار كند چون بخواهد خفتن همه شب گناه از او ريزد ( 4 ) تا در روز آيد و به روى هيچ گناه نباشد .
و رسول - عليه السّلام - گفت : خداى تعالى بيامرزد گناهكاران را الَّا آن را كه نخواهد كش بيامرزند ( 5 ) ، [ گفتند : يا رسول اللَّه ! كه باشد كه نخواهد كش بيامرزند ؟ ] ( 6 ) گفت : آن كه استغفار نكند ( 7 ) .
و من يغفر الذّنوب الَّا اللَّه ، و كيست كه گناه آمرزد جز خداى تعالى ! استثنا كه نفى باشد با استفهام غير موجب باشد ما بعد « الَّا » مرفوع بود آن جا كه در كلام فاعل باشد ، چنان كه : ما جاءني احد الَّا زيد ، بر بدل مرفوع باشد ، و نصب نيز روا باشد . امّا رفع بر فاعليّت است و « الَّا » را هيچ عمل نيست . حقّ تعالى بر سبيل ترغيب و تحريض ( 8 ) بر فزع كردن و گريختن با درگاه او اين گفت . صورت استفهام
هامش
( 1 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مر : ما اصرّ .
( 3 - 2 ) . دب : هفصد .
( 4 ) . وز ، دب ، آج ، لب : مىريزد .
( 5 ) . فق ، مر : بيامرزد .
( 6 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد .
( 7 ) . اساس ، وز ، دب : نكنند ، با توجّه به آج و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .
( 8 ) . دب ، لب ، فق ، مر : تحريص .