كه نهادهاند ( 1 ) براى پرهيزگاران .
آنانى كه هزينه كنند ( 2 ) در توانگرى و درويشى و فرو برندگان خشم ( 3 ) و عفو كنندگان از مردمان ، و خداى دوست دارد نيكوكاران را .
و آنان كه چون بكنند زشتى يا بيداد كنند بر خود ، ياد كنند خداى را و آمرزش خواهند براى گناهشان ، و كيست كه بيامرزد گناهان مگر خداى و مقام نكنند بر آنچه كرده باشند ، و ( 4 ) ايشان دانند .
ايشان پاداششان ( 5 ) آمرزش بود از خدايشان و بهشتهايى ( 6 ) كه مىرود در ( 7 ) زير آن جويها ، هميشه باشند در آن ( 8 ) و نيك مزد بود اين كنندگان را ( 9 ) .
[ 261 - پ ]
بگذشت از پيش شما سنّتها برويد ( 10 ) در زمين بنگريد ( 11 ) كه چگونه بود عاقبت ( 12 ) به دروغ دارندگان .
( 13 )
اين بيانى است ( 14 ) مردمان را و
هامش
( 1 ) . وز ، دب : بجاردهاند .
( 2 ) . آج ، لب ، فق : نفقه مىكنند .
( 3 ) . آج ، لب ، فق : فرو خورندگان خشم .
( 4 ) . آج ، لب ، فق حال آن كه .
( 5 ) . وز ، دب : پاداششان ، آج ، لب ، فق : پاداش ايشان .
( 6 ) . آج ، لب ، فق : و بستانهايى .
( 7 ) . وز ، دب : از .
( 8 ) . وز ، دب : آن جا .
( 9 ) . آج ، لب ، فق : و نيكامزد كار كنندگان .
( 10 ) . دب : به روى / برويد ، آج ، لب : بر شويد ، لب ، فق : پس برويد .
( 11 ) . دب : بنگرى / بنگريد .
( 12 ) . آج ، لب ، فق : انجام كار .
( 13 ) . اساس ، وز ، دب ، آج ، لب ، مب : موعظة ، نيز چاپ شعرانى ( 3 / 184 ) ، با توجّه به ضبط قرآن مجيد تصحيح شد .
( 14 ) . آج ، لب ، فق : اين قرآن هويدا شدنى براى .