چهار مرد از شما ، اگر گواهى دهند باز داريد ايشان را در خانهها تا جان بردارد ايشان را مرگ ، يا كند خداى ايشان را راهى .
و آن دو كس كه كنند زنا از شما برنجانيد ايشان را ، اگر توبه كنند و نيك شوند بگرديد از ايشان كه خداى توبه پذيرنده و بخشاينده بوده است هميشه .
توبه بر خداى آنان را بود كه كنند بدى به نادانى ، آنگه توبه كنند از نزديك ، ايشان را بپذيرد توبه خداى بر ايشان ، و خداى دانا و محكم كار بود .
و نيست توبه آنان را كه كنند بدى تا آن كه حاضر آيد ( 1 ) به يكى ايشان مرگ ، گويد كه : من توبه كردم اكنون ، و نه آنان كه بميرند و ايشان كافر باشند ، ايشان [ را ] ( 2 ) نهادهايم ما براى ايشان عذابى سخت .
اى آنان كه ايمان آوردهايد حلال نبود شما را كه به ميراث برگيريد زنان را به ستم ، و منع مكنيد ( 3 ) ايشان را از نكاح [ تا ببريد ] بهرى از آنچه داده باشيد ايشان را الَّا آن كه كنند از زنا آشكارا ، و زندگانى كنيد با ايشان به وجه ( 4 ) ، اگر نخواهيد ايشان را ، باشد كه شما نخواهيد چيزى و كرده باشد خداى در آن خيرى بسيار [ 298 - پ ] .
و اگر خواهى تا بدل كنى ( 5 ) زنى را به جاى زنى ، و
هامش
( 1 ) . اساس : آيند ، با توجّه به وز تصحيح شد .
( 2 ) . اساس : ندارد ، از وز افزوده شد .
( 3 ) . آج ، لب ، فق : و زندگانى بد مكنيد .
( 4 ) . آج ، لب ، فق ، تب : به نيكويى .
( 5 ) . تب : اگر خواهيد تا بدل كنيد .