و كلام درين آيت بيايد - ان شاء اللَّه - در جاى خود .
قوله - عزّ و علا :
سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِما أَشْرَكُوا بِاللَّه ما لَمْ يُنَزِّلْ بِه سُلْطاناً وَمَأْواهُمُ النَّارُ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ ‹ 151 › وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّه وَعْدَه إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِه حَتَّى إِذا فَشِلْتُمْ وَتَنازَعْتُمْ فِي الأَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ ما أَراكُمْ ما تُحِبُّونَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيا وَمِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَلَقَدْ عَفا عَنْكُمْ وَاللَّه ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ‹ 152 › إِذْ تُصْعِدُونَ وَلا تَلْوُونَ عَلى أَحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْراكُمْ فَأَثابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِكَيْلا تَحْزَنُوا عَلى ما فاتَكُمْ وَلا ما أَصابَكُمْ وَاللَّه خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ ‹ 153 › ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعاساً يَغْشى طائِفَةً مِنْكُمْ وَطائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّه غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَلْ لَنا مِنَ الأَمْرِ مِنْ شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الأَمْرَ كُلَّه لِلَّه يُخْفُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ ما لا يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كانَ لَنا مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ ما قُتِلْنا هاهُنا قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى مَضاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّه ما فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ ما فِي قُلُوبِكُمْ وَاللَّه عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ‹ 154 › إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ بِبَعْضِ ما كَسَبُوا وَلَقَدْ عَفَا اللَّه عَنْهُمْ إِنَّ اللَّه غَفُورٌ حَلِيمٌ ‹ 155 ›
در افگنيم در دلهاى كافران ترس به آنچه انباز گرفتند با خداى آنچه نفرستاد ( 1 ) به آن حجّتى و جاى ايشان دوزخ بود و بد جاى است آن بيدادكاران ( 2 ) را .
بدرستى براست [ گفت ] ( 3 ) با شما ( 4 ) خداى وعده پس چون مىكشتى ( 5 ) به فرمان او تا آنگه كه سستى و منازعت كردى در كار و عاصى شدى از پس آن كه با شما نمود آنچه دوست دارى ، از شما كس هست كه دنيا مىخواهد و از شما كس هست كه آخرت مىخواهد پس برگردانيد از ايشان تا بيازمايد و عفو بكرد از شما ، و خداى خداوند فضل است بر مؤمنان .
( 6 )
چون فرو شديد ( 7 ) و باز نايستاديد بر كسى و پيغامبر مىخواند شما را در آخرتان ( 8 ) جزا داد شما را غمى به غمى تا دژم نشويد بر آنچه فائت شد از شما و نه بر آنچه رسيد به شما ، و خداى داناست به آنچه مىكنيد .
[ 268 - پ ] ،
هامش
( 1 ) . اساس : فرستاد ، وز ، دب : بفرستاد ، با توجّه به آج تصحيح شد .
( 2 ) . دب : بيدادگران .
( 3 ) . اساس ، وز : ندارد ، از دب افزوده شد .
( 4 ) . اساس ، وز : باسمان ، با توجّه به دب تصحيح شد .
( 5 ) . وز ، دب : مىكشى ، آج ، لب : مىكشيد ، فق : مىكشتيد .
( 6 ) . اساس : يصعدون ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها و با توجّه به ضبط قرآن مجيد تصحيح شد .
( 7 ) . آج ، لب : دور مىرفتيد .
( 8 ) . دب ، آج ، لب ، فق : جماعت بازپسين .