و شقّ له من اسمه ليجلَّه
فذو العرش محمود و هذا محمّد
نبىّ أتانا بعد يأس و فترة
من اللَّه الأوثان فى الارض تعبد
و أرسله ( 1 ) ضوءا منيرا و هاديا
يلوح كما لاح الصّقيل ( 2 ) المهنّد
رسول - عليه السّلام - گفت نبينى ( 3 ) كه خداى تعالى چگونه صرف كرد از من ستم كافران ، ايشان مذمّم را دشنام مىدهند ، و من محمّدم به لفظ و معنى ، جز آن است كه كافران نخواستند كه رسول را از دشمنى به اسم مدح خوانند او را بر عكس مذمّم خواندند . رسول گفت : آن دشنام ايشان متناول نباشد مرا كه ايشان دشنام مذمّم را مىدهند ، و من مذمّم نهام ، محمّدم ( 4 ) .
علىّ بن موسى الرّضا ( 5 ) روايت كند از پدرانش از امير المؤمنين على از رسول - عليه السّلام - كه گفت : چون فرزند را محمّد نام بر نهيد ( 6 ) او را اكرام كنيد ( 7 ) . و چون در مجلسى آيد ، جايش كنيد ( 8 ) و روى بر او ترش مكنيد ( 9 ) ، و هيچ قوم نباشند كه مشورتى كنند و در ميان ايشان كسى باشد كه نام او احمد يا محمّد باشد ، او را در آن مشورت برند و الَّا ايشان را خيره جهانند ( 10 ) و هيچ سراى نباشد كه در آن جا خوانى ( 11 ) نهند و بر آن خوان ( 12 ) كسى باشد كه نام او احمد يا محمّد بود و الَّا هر روزى دو بار قدس و بركت بدان خوان ( 13 ) فرو فرستند .
أنس روايت كند كه : رسول - عليه السّلام - روزى در بازار مىگذشت ، مردى
هامش
( 1 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مر : فارسله .
( 2 ) . اساس ، دب ، آج ، لب ، فق ، مر : الصّيقل ، با توجّه به دب و ديوان شاعر ص 25 تصحيح شد .
( 3 ) . مر : نبينيد .
( 4 ) . اساس : محمّد ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .
( 5 ) . امام علىّ بن موسى الرّضا .
( 6 ) . دب ، آج ، لب ، فق : بر نهى / برنهيد .
( 7 ) . دب ، آج ، لب ، فق : كنى / كنيد ، مر : گرامى داريد .
( 8 ) . دب ، آج ، لب ، فق : كنى / كنيد ، مر : جاى نيكو بنشانيد .
( 9 ) . دب ، آج : مكنى ، لب ، فق : نكنى .
( 10 ) . كذا : در اساس ، وز ، دب ، آج ، لب ، فق ، مر : الَّا آنچه خير ايشان باشد بگويد .
( 11 ) . مر : خانى .
( 12 ) . دب ، آج ، لب ، فق : و در آن جا ، مر : و بر سر آن خان .
( 13 ) . دب ، لب ، فق : بر آن خانه ، آج : بر ان خوانه ، مر : بر سر آن خان .