نيم ( 1 ) : شافعى را در او دو قول است : در قول اوّل همچنين گفت ، در اوّل و وسط و در آخر حيض گفت : بر او استغفار باشد ، و مذهب اوزاعى و احمد و اسحاق همچنين است ، و شافعى در جديد گفت ( 2 ) : بر او كفّارت نباشد در هيچ حال ، بر او توبت باشد بس ، و اين مذهب ابو حنيفه است و اصحابش و مالك و ثورى .
ملامست مرد زن حايض را از بالاى ناف تا به سر ، و از زير زانو تا به قدم مباح است ، و در او خلاف نيست ميان فقها . امّا از ناف تا به زانو ملامست آن روا بود و اجتناب فاضلتر ، و اين مذهب مالك است و اسحاق و محمّد بن الحسن .
و مذهب شافعى و اصحابش و ابو حنيفه و ابو يوسف آن است كه : حرام باشد .
چون خون منقطع شود و شوهرش را روا باشد كه نزديكى كند بعد غسل الفرج ، سواء اگر به اقلّ ايّام پاك شده باشد و اگر ( 3 ) به اكثر ، و اگر چه غسل نكرده باشد .
و مذهب ابو حنيفه [ 286 - ر ] آن است كه : اگر به ده روز پاك شده باشد روا بود ، و اگر زير ده روز باشد روا نبود الَّا پس ( 4 ) غسل يا تيمّم ، و نماز ، اگر وقت نماز در آيد و نماز نكند ( 5 ) روا بود و طى او شوهر را . و مذهب شافعى آن است كه : تا يك نماز نكند ( 6 ) با استباحت آن طهارت ( 7 ) و دخول وقت ، روا نبود شوهرش را وطى او .
استمرار عادت به دو بار باشد پياپى كه حيض بيند در روزى معيّن ، و اين مذهب ابو حنيفه و بعضى اصحاب شافعى است و مروزى و اوزاعى . سريج ( 8 ) گفت كه ( 9 ) :
عادت به يك بار ثابت شود .
* ( وَلا تَقْرَبُوهُنَّ ) * ، يقال : قربته أقربه قربانا ، و قربت منه أقرب قربا . و « قربت » كنايت است در آيت از جماع ، و معنى آن است كه : پيرامن ايشان مگردى در ايّام حيض ، * ( حَتَّى يَطْهُرْنَ ) * ، تا آنگه كه پاكيزه شوند . « حتّى » انتهاى غايت را باشد چون « الى » ، اين دو لفظ اعنى : * ( فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ . . . ، ) * * ( وَلا تَقْرَبُوهُنَّ ) * يكى امر است و يكى
هامش
( 1 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : و نيم .
( 2 ) . همهء نسخه بدلها : و در جديد گفت اعنى شافعى .
( 3 ) . همهء نسخه بدلها : باشد او .
( 4 ) . همهء نسخه بدلها از .
( 5 ) . مج : بكند ، لب : كند .
( 6 ) . لب : كند .
( 7 ) . همهء نسخه بدلها : به طهارت .
( 8 ) . همهء نسخه بدلها بجز مب ، مر : و ابو العبّاس بن سريج .
( 9 ) . همهء نسخه بدلها : گفتند كه .