اين با من جز تو كردى شكايتش جز با تو ( 1 ) نكردمى .
هنوز اين سخن تمام نگفته بود كه شخصى را ديدم كه از گوشهء بيابان بر آمد ( 2 ) زمام ناقه اى تيزرو به دست گرفته و ناقه فرو خوابانيد و گفت : برنشين ، و او را برنشاند و چون باد از پيش من بجست . دگرش باز نديدم تا به طوافگاه رسيدم ، او را ديدم ، گفتم : به آن خداى كه با تو آن كرامت كرد كه مرا بگوى تا تو كيستى ؟ گفت :
نمىدانى ، انا شهدة بنت مسكة بنت فضّة خادمة فاطمة ( 3 ) ، من دختر زادهء فضّهام [ 250 - ر ] خادمه فاطمه زهرا ( 4 ) . اين نه منزلت من است ، اين منزلت آن بار خدايان ( 5 ) من است كه خداوند لطيف با من ضعيف اين كند كه ديدى . آن زاد تقوى است ، و اين زاد توكّل ، و تو را چاره نيست از هر دو در حضر به ما حضر از زاد توكّل تزجّى مىكن ، و در سفر به زاد تقوى به اضافت تزجّى توسّل مىكن كه : * ( وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى . ) * در اين سفر هيچ زاد صالح نيست مگر زاد تقوى ، چه در هر منزل كه فرود آيى ، و اوّل منزلت ( 6 ) آخرت گور است تو را اين زاد فرياد رسد ( 7 ) :
الموت بحر موجه غالب
تذهب فيه حيلة السّابح
لا يصحب الانسان في قبره
غير التّقى و العمل الصّالح
راوى خبر گويد كه : امير المؤمنين ( 8 ) - عليه السّلام - چون به گورستان در آمدى ، گفت :
السلام عليكم يا اهل القبور اما الدور ( 9 ) فقد سكنت و اما الاموال فقد قسمت و اما الازواج فقد نكحت هذا خبر ما عندنا فما خبر ما عندكم
، سلام بر شما باد اى اهل گورستان ، امّا سراهاتان ( 10 ) ديگران در نشستند ، امّا مالهايتان ( 11 ) قسمت كردند ، و امّا زنانتان شوهران باز كردند ، اين آن خبر است كه نزديك ماست ، بنزديك شما چه
هامش
( 1 ) . دب ، آج ، لب ، مر : شكايت جز پيش تو .
( 2 ) . دب ، آج ، لب ، مر : بيابان نزد من آمد .
( 3 ) . اساس : با خطى متفاوت از متن در زير كلمه افزوده است : « الزهرا عليه السّلام » ، مج ، وز ، دب ، آج ، لب ، فق ، مر گفت .
( 4 ) . اساس : با خطى متفاوت از متن در زير كلمه آورده است : « عليها السّلام » .
( 5 ) . دب ، آج ، لب ، فق : بار خداى .
( 6 ) . همهء نسخه بدلها : منزل .
( 7 ) . مج ، دب ، آج ، لب شعر .
( 8 ) . دب ، فق ، مب على .
( 9 ) . اساس : الدّوور .
( 10 ) . مج ، وز : سراهايتان .
( 11 ) . مج ، وز ، آج ، لب ، دب ، فق ، مر : مالهاتان .