حرام كرد بر شما مردار ( 1 ) و خون و گوشت خوك و آنچه آواز كرده باشند به آن جز خداى را ، هر كه را به ضرورت آرند نه بغى كننده و نه ظلم كننده نيست بزه اى بر او ، بدرستى كه خداى آمرزنده و بخشاينده است .
[ 195 - ر ]
ايشان ( 2 ) كه پنهان دارند آنچه فرستاد خداى از كتاب و بدل كنند به آن بهاى اندك ، ايشان نخورند در شكمهاشان ، مگر آتش ، سخن نگويد با ايشان خداى روز قيامت و نه پاك كند ايشان را و ايشان را عذابى بود دردناك .
ايشان آنانند كه بخريدند گمراهى ( 3 ) به ره راست ، و عذاب به آمرزش ، چه صابراند ( 4 ) ايشان بر دوزخ .
آن به آن است كه خداى بفرستاد كتاب براستى ( 5 ) و آنان كه خلاف كردند در كتاب در خلافى دوراند .
مفسران گفتند : اين آيت در شأن قبيلهء ثقيف و عامر و صعصعه و بنى مذلج ( 6 ) آمد چون بعضى حرث و انعام بر خويشتن به حرام كردند و بحيره و سايبه و وصيلة و حام ، حق تعالى ردّ بر ايشان گفت : * ( كُلُوا مِمَّا فِي الأَرْضِ حَلالًا طَيِّباً ) * . خطاب ( 7 ) به * ( يا أَيُّهَا النَّاسُ ) * عام است ، و اوليتر حمل آيت باشد بر عموم . و « من » تبعيض راست براى آن
هامش
( 1 ) . آج ، لب ، فق : مرده .
( 2 ) . وز ، مج ، آج ، لب : آنان .
( 3 ) . فق را .
( 4 ) . اساس : و صابرند ، با توجّه به استعمال مجدّد همين كلمه در قسمت تفسير و ضبط نسخه بدلها ، تصحيح شد ، وز ، فق : چه صابرانند .
( 5 ) . مج ، وز ، آج ، لب : بالحق .
( 6 ) . اساس : ضبط كلمه به صورت « مدلج »
7 . مب : و خطاب .