كه كار آن دو برادر ، به خاطر بخل و اختلافى كه دارند ، راست نخواهد شد .
سرداران نيز پشيمان بودند از اين كه به آن دو برادر گرويده و غياث الدين محمود را ، با وجود مهربانى و بخششى كه داشت ، ترك گفته بودند .
بعد ، هنگامى كه جلال الدين و عمويش عباس با قسمتى از آن لشكر به باميان رفتند و علاء الدين در غزنه ماند ، وزير او عماد - الملك با افراد لشكر و تودهء مردم بناى بدرفتارى را گذشت .
در نتيجه ، اموال تركان از دستشان رفت و از هستى ساقط شدند تا جائى كه از ناچارى ، مادران فرزندان خود را مىفروختند و هر چه اين زنان بيچاره ناله و زارى مىكردند ، التفاتى نمىنمودند .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 124
مساهمون: ابن الأثير
ص١٢٤