سرداران خود را - كه از آنها بدش مىآمد - به آلمانىها سپرد .
آلمانىها سرداران را با خود بردند .
ولى آن سرداران ، از حمله دزدان و راهزنان و ديگران به آلمانىها و دستبرد زدن به ايشان جلوگيرى نكردند .
پادشاه آلمان نيز سرداران گروگان را كه مانع كارش بودند ، دستگير ساخت و به زندان انداخت .
برخى از ايشان دربند زندان جان سپردند و برخى ديگر نيز با پرداخت تن بها ، آزادى خود را باز خريدند .
پادشاه آلمان راه خود را همچنان دنبال كرد تا به شهرهاى ارمنستان رسيد .
فرمانرواى آن سرزمين لافون بن استفان بن ليون بود .
او با آماده كردن خواربار و علوفه ، آلمانىها را يارى داد و در شهرهاى خودش فرمانروائى بخشيد و فرمانبردارى خود را نسبت به ايشان آشكار كرد .
آلمانىها سپس به سوى انطاكيه رفتند .
در راهشان رودخانهاى بود . در كنار اين رودخانه پياده شدند و بياسودند .
پادشاه آلمان در آب رفت كه خود را شست و شو دهد . و در جائى غرق شد كه آب تا كمر يك مرد هم نمىرسيد .
بدين گونه خدا آسيب او را از سر مسلمانان دور ساخت .
يكى از پسران او - كه همراهش بود - پس از او به فرمانروائى رسيد . و به سوى انطاكيه رهسپار گرديد .
ياران او در راه با او اختلاف به هم زدند . برخى از ايشان
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 267
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٦٧