جنگ ميان لشكر صلاح الدين و لشكر قلج ارسلان
در اين سال ميان لشكر صلاح الدين يوسف بن ايوب ، به فرماندهى برادرزادهاش ، تقى الدين عمر بن شاهنشاه بن ايوب ، و لشكر ملك قلج ارسلان بن مسعود بن قلج ارسلان ، فرمانرواى - شهرهاى قونيه و اقصرا ، پيكار درگرفت .
سبب بروز اين جنگ آن بود كه نور الدين محمود بن زنگى بن آقسنقر - كه خدا بيامرزدش - در قديم دژ رعبان را از قلج ارسلان گرفته بود .
آن دژ تا اين هنگام در دست شمس الدين بن مقدم قرار داشت .
قلج ارسلان طمع در تصرف آن بست زيرا ملك صالح در حلب ميان اين دژ و صلاح الدين حائل بود .
لذا كسانى را فرستاد تا دژ را محاصره كنند .
در نتيجه ، گروه انبوهى در اطراف دژ گرد آمدند كه مىگفتند بيست هزار نفرند .
ولى صلاح الدين ايوبى ، برادرزاده خود ، تقى الدين را با هزار سوار به سر وقت ايشان فرستاد .
تقى الدين بر آنان حمله برد و جنگ كرد و شكستشان داد .
سپس وضع آن جا را سر و سامان داد و بهبود بخشيد و پيش صلاح الدين بازگشت . و در ويران كردن حصن الاحزان ، همراه صلاح الدين ، حضور نداشت .
او بعد از پيروزى بر لشكر قلج ارسلان به خود مىباليد و