رفتند .
فصل زمستان و سردى هوا و تلاطم دريا بود . بدين جهة اكثر آنها غرق شدند و از آنها فقط عدهء قليلى به صقليه رسيدند .
فرمانرواى صقليه گفته بود : « اگر عبد المؤمن ياران ما را در مهديه بكشد ما هم مسلمانانى را كه در جزيرهء صقليه هستند خواهيم كشت . و زنان و فرزندانشان را اسير خواهيم كرد و اموالشان را خواهيم گرفت .
ولى خداوند آن فرنگيان را به دست عبد المؤمن نكشت ، بلكه همه را در آب غرق كرد .
مدت تسلط فرنگيان بر شهر مهديه دوازده سال بود .
عبد المؤمن بامداد روز دهم محرم سال 555 هجرى داخل مهديه شد و اين سال را « سال پنجها » ناميد .
او مدت بيست روز در مهديه ماند و اوضاع آنجا را مرتب نمود و از ديوار شهر آنچه شكافته شده بود ترميم و نوسازى كرد . و از خواربار و مردان جنگى و مهمات ، ذخائر كافى بدانجا منتقل ساخت .
يكى از ياران خود را نيز عهدهدار ادارهء امور مهديه كرد .
حسن بن على را هم كه قبلا فرمانرواى مهديه بود با او فرستاد و به او امر كرد كه در كارهاى خود از نظرات امير حسن پيروى كند .
عبد المؤمن ، همچنين ، قسمتهائى از مهديه را به اقطاع در اختيار امير حسن گذاشت و خانههاى گرانبهائى نيز براى سكونت به او بخشيد .
با فرزندان او نيز به همين قسم رفتار كرد .
آنگاه در ماه صفر اين سال ، يعنى سال 555 هجرى به سوى شهرهاى غرب رفت .
حملهء عبد المؤمن بر اعراب
عبد المؤمن وقتى از كار مهديه فراغت يافت و خواست به غرب