غزان نيز با سلطان محمود بودند .
اين جنگ تا آخر شعبان سال 556 هجرى ادامه يافت .
بعد ، در آخر شعبان سلطان محمود چنين وانمود كرد كه مىخواهد به گرمابه برود و بدين بهانه ، گريزان از دست غزان ، وارد شهرستان شد .
تركان غز تا آخر شوال در نيشابور ماندند .
پس از آن بازگشتند . و در مراجعت خود به تبهكارى و غارت و چپاول قريهها پرداختند .
شهر طوس را به نحو بسيار زنندهاى يغما كردند . و به مشهد على بن موسى الرضا ( ع ) رفتند و از كسانى كه در آن جا بودند گروه كثيرى را كشتند و اموالشان را به غارت بردند .
ولى متعرض آرامگاهى كه مدفن حضرت رضا بود نشدند .
وقتى سلطان محمود وارد نيشابور شد ، امير مؤيد اىابه او را
هامش
[ ( ) ] بقيهء ذيل از صفحه قبل . . . من در 613 به نيشابور كه همان شادياخ باشد رفتم . . .
سپس تاتارها كه خداى ايشان را لعنت كناد در سال 617 آن را ويران كردند و يك ديوار هم در آن بر پا نگذاشتند و امروز چنان كه به من گفتهاند ويرانهاى است كه چشمهاى خشك را به گريستن واميدارد . و آتشهاى فرو نشسته را در دلها روشن مىكند . »
( از حواشى اديب بر تاريخ بيهقى - تصحيح سعيد نفيسى ) كاخ طاهريان در نيشابور در بيرون شهر . در روستاى شادياخ و در محلهء « ميان » بوده است .
ظاهرا اين كاخ طاهريان ، پس از انقراض اين سلسله در 261 چندان نمانده و به زودى ويران شده است . زيرا كه ابن الفقيه در كتاب البلدان كه در حدود 290 يعنى نزديك سى سال پس از انقراض اين خاندان تأليف كرده است . دو قطعه از اشعار محمد بن حبيب ضبى كه دربارهء ويرانههاى اين كاخ بقيه ذيل در صفحه بعد