فرمانروائى دو پسر اتابك شهيد سيف الدين غازى و نور الدين محمود
همين كه اتابك عماد الدين زنگى كشته شد ، پسرش ، نور الدين محمود ، كه همراه او بود ، انگشترى او را از دستش بيرون آورد و رهسپار حلب شد و آن جا را گرفت .
از علمائى كه در آن زمان توليت ديوان اتابك عماد الدين زنگى را داشتند و در دولت او رياست مىكردند . جمال الدين محمد بن على بود كه در مديريت منحصر بفرد شمرده مىشد . و با او امير حاجب صلاح الدين محمد ياغيسيانى بود .
اين دو تن با يك ديگر اتفاق كردند كه دولت اتابك شهيد را حفظ كنند و نگذارند پس از كشته شدن او رشته امور از هم بگسلد .
ملك الب ارسلان پسر سلطان محمود سلجوقى نيز همراه اتابك عماد الدين زنگى بود و فرداى آن شب كه اتابك شهيد شد ، پاى در ركاب نهاد و لشكريانى را در اطراف خود گرد آورد .
ولى پيش از آنكه دست به اقدامى بزند ، جمال الدين و صلاح الدين به حضور او رسيدند و او را به اشتغال به بادهگسارى و لذت بردن از ساز و آواز و كنيزكان زيبا روى تشويق و تحريص كردند .
آنگاه او را به رقه بردند كه چند روزى در آنجا به خوشگذرانى پرداخت و از خلوت بيرون نيامد .
بعد ، به سوى ماكسين روانه گرديد و وارد شهر شد و چند روزى را نيز در آن جا به سر برد .
در اين مدت جمال الدين محمد بن على ، اميران را در وفادارى نسبت به سيف الدين غازى ، پسر اتابك شهيد ، سوگند مىداد و به موصل