عصيان شهر رها پس از كشته شدن اتابك زنگى
جوسلين فرنگى در قلمرو حكومت خود كه تل باشر و نواحى نزديك آن را شامل مىشد ، شهر رها را نيز ( پيش از آنكه به تصرف اتابك زنگى در آيد ) ، داشت .
پس از شهيد شدن اتابك به اهالى شهر رها و ارمنيانى كه جزء توده مردم بودند نامه نگاشت و آنان را به شورش و سرپيچى از فرمان مسلمانان و تسليم شهر به دو ، وادار كرد .
آنان نيز پيشنهاد او را پذيرفتند .
جوسلين روز معينى را وعده داد كه خود را به آنان برساند . و با لشكريان خود به رها رفت و شهر را تصرف كرد .
ولى مسلمانان كه در قلعه شهر بودند از تسليم قلعه امتناع كردند .
جوسلين نيز با آنان به جنگ و زد و خورد پرداخت .
خبر اين واقعه به نور الدين محمود بن زنگى رسيد كه در حلب به سر مىبرد . او فورا با قشون خود به سوى رها شتافت .
وقتى به شهر رها نزديك شد جوسلين فرار كرد و به شهر خود برگشت . نور الدين داخل شهر شد و آنجا را غارت نمود و اهالى شهر را نيز اسير كرد .
اين بار بود كه شهر رها مورد يغما و چپاول قرار گرفت و از سكنه خالى شد و در آن جا فقط عده كمى باقى ماندند .
بسيارى از مردم گمان مىبرند كه شهر رها هنگامى كه به تصرف اتابك شهيد در آمد غارت شد . ولى اينطور نيست .
وقتى خبر عصيان مردم رها به سيف الدين غازى رسيد ، او نيز