ماند . عبد الله بن طاهر او را نزد خود خواند او قدرى تسامح كرد و دير جنبيد . طاهر به او نامه نوشت هر جا كه نامه به او برسد بماند او بپوشنج رسيده بود كه نامه را دريافت .
همانجا مدت يك سال ماند و آن مدت براى او كيفر بود پس از آن طاهر از او عفو كرد و به او اجازه داد كه براى ملاقات حاضر شود . الياس در هرات وفات يافت و عبد الله بن طاهر حكومت هرات را بفرزندش ابو اسحاق محمد بن الياس سپرد و او را بجاى پدر نشاند . احمد بن اسد هفت فرزند داشت : نصر و ابو يوسف يعقوب و ابو زكريا يحيى و ابا الاشعث اسد و اسماعيل و اسحاق و ابو غانم حميد .
احمد بن اسد فرزند خود نصر را بجانشينى خود در سمرقند و توابع آن سپرد و خود وفات يافت . او در آنجا حاكم بود تا آخر زمان طاهريان و پس از انقراض آنان هم ماند تا راه مرگ را گرفت و رفت . اسماعيل بن احمد در خدمت برادرش نصر بود كه بخارا را به او سپرد و آن در تاريخ سنه دويست و شصت و يك بود .
معنى گفته ابو جعفر ( مقصود طبرى در كتاب تاريخ خود ) در سنه شصت و يك نصر بن احمد بحكومت ما وراء النهر رسيد اين است كه خليفه فرمان او را در سال مزبور فرستاد او قبل از آن تاريخ از طرف امراء خراسان ( طاهريان ) منصوب مىشد و الا آن قوم ( بنى سامان ) قبل از آن تاريخ امير آن سامان بودند . سبب امارت اسماعيل ( از طرف خليفه ) اين بود كه يعقوب بن ليث بر خراسان غالب بود . نصر براى منع يعقوب از پيشرفت سپاهى برود جيحون فرستاد آن سپاه فرمانده خود را كشتند و سوى بخارا بازگشتند . احمد بن عمر كه از طرف نصر حاكم بود از آن سپاه باز گشته ترسيد و پنهان شد . سپاه ابو هاشم بن محمد بن مبشر و ابن رافع بن ليث بن نصر بن سيار را براى امارت برگزيد . ( نصر بن سيار امير خراسان از طرف بنى اميه بود كه با قيام ابو مسلم كار او پايان يافت ) . بعد او را عزل كردند و احمد بن محمد بن ليث پدر ابو عبد اللّه بن جنيد را امير خود نمود و باز هم او را عزل كردند و حسن بن محمد از اولاد عبدة بن حديد را بامارت اختيار كردند و باز او را عزل نمودند و بخارا بدون امير ماند . رئيس و فقيه شهر ابو عبد اللّه بن ابى حفص بنصر نوشت و درخواست كرد
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 134
مساهمون: ابن الأثير
ص١٣٤