سنهء هيجده ( هجرى )
بيان قحط و سال رماده
در سال هيجده مردم دچار قحط شديد و مجاعه و خشك سالى و بلا شده بودند كه آن سال را سال رماده ناميدند زيرا باد و طوفان خاكى را برانگيخت و بر سر جاندار و كشت بيخت كه آن خاك مانند خاكستر بود بدين سبب سال رماده معروف شد . قحط و گرسنگى چنان شدت يافت كه وحوش صحرا بمردم پناه مىبردند وضع به حدى بود كه اگر انسان براى قوت خود گوسفند مىكشت بسبب لاغرى و فساد آن قادر بر خوردن گوشت فاسد آن گوسفند نمىبود : در همان سال هم طاعون عمواس رخ داد .
در همان سال نامه از ابو عبيده رسيد كه جمعى از مسلمين شراب يافته آن را نوشيدند ضرار و ابو جندل از آنها تحقيق كرديم آنها بادهگسارى خود را به نحوى ديگر تعبير و تفسير نمودند و گفتند : بما اختيار داده شده و ما چنين اختيار نموديم كه دستور قرآن چنين است ،
« فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ »
آيا به اين كار پايان مىدهيد ؟ ديگر دستور بنحو ديگرى نيامده كه چه بايد كرد ( چه كيفرى بايد به كار برده شود و ما هم ببادهنوشى خود پايان مىدهيم ) . عمر پاسخ داد . معنى آن آيه پايان دادن به كار شراب