( با عده خود ) بمدد احنف فرستاد . عبد اللّه بن عمير اشجعى را به يارى عاصم بن عمرو فرستاد . حكم بن عمير را با شهاب بن مخارق مدد داد . آنها همه با لشكر و عده خود به يارى امراء مزبور رهسپار شدند . گفته شده : اين وقايع در سنه بيست و يك يا بيست و دو رخ داده كه ما شرح كشورگشائى آنها را در همان سال ( 21 و 22 ) بيان خواهيم كرد بخواست خداوند بزرگ .
امير مكه در آن سال عتاب بن اسيد بود بگفته بعضى از مورخين . والى يمن هم يعلى بن منيه و حاكم يمامه و دريا عثمان بن ابى العاص و فرماندار عمان حذيفه بن محصن و در شام همان امراء پيشين بودند كه نام آنها پيش از اين برده شد . امير كوفه و پيرامون آن سعد بن ابى وقاص و قاضى آن هم ابو قره بود . امير بصره و اطراف آن ابو موسى و قاضى آن ابو مريم حنفى ( از بنى حنيفه ) بودند . پيش از اين نام امراء جزيره و موصل هم ذكر شده بود ( حاجت بتكرار نيست ) همانند كه بودند .
در آن سال امير حاج شخص عمر بن الخطاب بود .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 396
مساهمون: ابن الأثير
ص٣٩٦