بيان حمله بايران از طريق بحرين
گفته شده كه عمر بعد از فتح اهواز هميشه مىگفت : اى كاش حد فاصل ما بين ما و ايران كوه آتشين مىبود كه هيچ يك از طرفين بمرز ديگرى نميرسيدند ( هر دو از تجاوز و حمله يك ديگر آسوده مىبودند ) . علاء بن حضرمى در زمان ابى بكر والى بحرين بود كه عمر او را عزل و قدامة بن مظعون را بجاى او نصب نمود بعد از آن قدامه را عزل و دوباره علاء بن حضرمى را بامارت بحرين مستقر نمود كه براى سعد ( بن وقاص ) رقيب باشد ( تا بهم چشمى يك ديگر بجهانگيرى بپردازند ) .
علاء هم در جنگ مرتدين پيروز شد . آن پيروزى نسبت به كارهاى سعد بهتر و فزونتر بود ولى چون سعد در جنگ قادسيه ظفر يافت بر رقيب خود رجحان پيدا كرد كه جهاد و فتح او از كار علاء فزونتر و ارجمندتر شده بود . علاء هم بهم چشمى او خواست در ايران كارى نمايان انجام دهد . او منتظر فرمان و كسب دستور نميشد و فضيلت طاعت را در بستن فرمان بيشتر از خودسرى كه مقرون بفتح باشد نميدانست عمر او را از دريانوردى و تجاوز از حد خود منع كرده بود .
همچنين ساير امراء را از عبور دريا منع و نهى كرده بود كه از پيغمبر و ابو بكر كه از دريانوردى پرهيز داشتند پيروى كرده باشد . زيرا از لغزش و گرفتارى