هنگام عبور از آن محل به زيارت قبر او پرداخت . ايستاد و گفت : اگر اجل در كار نبود مىگفتيم ما ترا كشتيم ( زيرا باجبار ترا فرستاديم ) ولى مقدر چنين بود سپس بر او ثنا گفت . او بر خلاف مهاجرين خانه براى خود در ممالك مفتوحه بنا نكرد فرزند او هم كه داراى خانه شده بود از پدر به او نرسيد بلكه او آن خانه را از فاخته دختر غزوان كه زن عثمان بود به ارث برد . خباب غلام عتبه هم شيوه مولاى خود را برگزيد كه خانه براى خود نساخت . عتبه بن غزوان پس از سه سال كه از سعد در مدائن جدا شده بود درگذشت آن هم پس از آنكه سپاهيان محصور اسلام را در فارس از هلاك حتمى نجات داد و آنها را به شهر بصره برگردانيد او در بصره ابو سبره را بجانشينى خود برگزيد عمر هم او را به حال امارت تا يك سال گذاشت و بعد از آن مغيره بن شعبه را بجاى او منصوب نمود . هيچ اختلاف يا تمردى در زمان او ( مغيره ) رخ نداد . او همواره بسلامت و حسن اداره تمتع مىكرد ولى حادثه ابو بكره رخ داد و براى او ناگوار بود . ( شرح آن خواهد آمد ) عمر او را از بصره عزل و بحكومت كوفه نصب نمود بعد از او عمرو بن سراقه بامارت بصره نشست . پس از آن ابن سراقه از بصره عزل و بحكومت كوفه منصوب شد . ابو موسى هم از كوفه عزل و بحكومت بصره نصب شد كه دو بار حاكم آنجا شد امارت و ولايت عتبة بن غزوان در بصره پيش از اين بيان شد باختلاف تاريخ آن هم كه بعضى گفته بودند سنه چهارده بود اشاره نموديم .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 372
مساهمون: ابن الأثير
ص٣٧٢