بيان عزل خالد بن الوليد
در همان سال كه سنهء هفده باشد ، خالد بن الوليد از امارت و سالارى سپاه معزول گرديد . فرماندهى لشكرهاى اسلام از او سلب شد . سبب آن اين بود كه با عياض بن غنم پيش رفته و هر دو پيروز شده بودند غنايم و اموال بسيارى بدست آوردند و هر دو هم از جابيه كه قرارگاه عمر بود پيش رفته بودند كه عمر از آن قرارگاه بمدينه برگشت ( عمر براى يارى مسلمين كه از طرف روميان در حمص محاصره شده بودند بجابيه لشكر كشيد و در آنجا بود كه خبر پيروزى مسلمين رسيد بمدينه مراجعت نمود ) . در آن هنگام ابو عبيدة والى و امير حمص بود و خالد زيردست او سالار بود و در قنسرين قرار داشت . يزيد ( برادر معاويه ) هم امير دمشق و معاويه امير فلسطين و علقمه بن مجزز شريك امارت او بود . عبد الله بن قيس هم فرماندار ساحل بود . مردم بر پيروزى خالد و فزونى غنايم او آگاه شدند . بعضى از رجال كه در آفاق پراكنده بودند او را قصد نمودند يكى از آنها اشعث بن قيس بود كه به او ده هزار درهم داد . خالد در آن زمان بگرمابه رفت ( خبر آن گذشت ) و تن خود را با خمر ( و مواد شيميائى ديگر ) شست عمر به او نوشت شنيدهام پيكر خود را با خمر شستشو دادى خداوند خمر را در ظاهر و باطن حرام كرده چنان كه گناه را آشكار و نهان حرام نموده و نيز مس و دست بردن به آن ( كه پليد باشد )