بموجب اخبار ، واقعيّت غيبت همين است و در آخرت نيز به همان شكل مجسّم خواهد شد در مستدرك كتاب حجّ باب غيبت از قطب راوندى نقل شده : رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در شب معراج قومى را ديد كه جيفه ها ميخورند فرمود :
اى جبرئيل اينها كدام كسانند ؟ گفت :
آنان كه گوشتهاى مردم را ميخورند .
در مجمع و جوامع الجامع روايت شده :
ابو بكر و عمر ، سلمان را محضر رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرستادند تا طعامى بياورد حضرت بخازنش اسامه حواله كرد ، اسامه گفت : چيزى در اختيار من نيست .
سلمان پيش آن دو برگشت ، گفتند :
اسامه بخل كرده و اگر سلمان را بچاه پر آبى بفرستيم آبش فرو رود . چون ابو بكر و عمر نزد آنحضرت آمدند فرمود : چرا سبزى گوشت را در دهان شما مىبينم ؟ گفتند : يا رسول اللَّه ما امروز گوشت نخوردهايم ! فرمود :
گوشت سلمان و اسامه را ميخورديد پس آيهء فوق نازل شد .
نظير اين روايت به دو طريق از درّ منثور در الميزان نقل شده است .
لحن :
* ( وَلَوْ نَشاءُ لأَرَيْناكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيماهُمْ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ . . . ) * محمد : 30 .
لحن دو جور است يكى آنكه ظاهر كلام را از قاعدهء آن برگردانيم و غلط ادا كنيم اين مذموم و اغلب مراد از لحن همين است ديگرى آنكه آن را بكنايه و تعريض و فحوى بگوئيم و اين در نزد اكثر ادباء ممدوح است ( راغب ) . كلام مجمع نيز قريب به اين مضمون است .
مراد از لحن القول در آيه وجه دوّم است يعنى : اگر ميخواستيم مريض القلبها را به تو نشان ميداديم و با علامتشان آنها را ميشناختى و حتما آنها را در آهنگ و طرز قولشان خواهى شناخت . اين كلمه فقط يك بار در قرآن يافته است .
لحية :
ريش . * ( قالَ يَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَلا بِرَأْسِي ) * طه : 94 . پسر مادرم ريش و سر مرا مگير ، آن كلام هارون است نسبت بموسى عليه السّلام در لغت آمده