نسبت * ( « لَلَبَسْنا » ) * به خدا مثل * ( « فَلَمَّا زاغُوا أَزاغَ الله قُلُوبَهُمْ » ) * است يعنى چون خود مشتبه ميكنند ما هم چنان ميكرديم ولى احتمال اوّل بهتر است يعنى در صورت فرستادن ملك ما عامل اين كار ميبوديم و چون نميخواهيم چنين باشيم .
و از طرف ديگر در اين صورت فرستادن ملك لغو و بىفايده خواهد بود لذا ملك نخواهيم فرستاد .
« ما يلبسون » در تقدير « ما يلبسونه » است و ها مفعول آن و راجع به « ما » است و مراد از آن پيغمبر است يعنى مشتبه ميكرديم بر آنها آنچه را كه خود بر خودشان و ديگران مشتبه ميكنند ، خود خيال ميكنند كه پيامبر نيست و به ديگران نيز امر را مخلوط و مشتبه ميگردانند .
ظاهرا جواب اوّل راجع بانزال عذاب بواسطهء ملك و جواب دوّم مربوط بپيامبر بودن ملك و يا شريك پيامبر بودن در انذار است .
* ( أَ فَعَيِينا بِالْخَلْقِ الأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ ) * ق : 15 . لبس بفتح اوّل بمعنى اختلاط و اشتباه است در صحاح گفته : « اللَّبس : اختلاط الظلام » و نيز بمعنى خلط است كه گذشت ظاهرا مراد از آن اشتباه و شكّ است . يعنى : آيا در خلقت اوّل عاجز و خسته شديم تا نتوانيم بار ديگر آنها را بيافرينيم نه بلكه آنها از خلقت تازه در شكّ و اشتباهاند .
* ( أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ الرَّفَثُ إِلى نِسائِكُمْ هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَأَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ ) * بقره : 187 همانطور كه لباس بدن انسان را ميپوشاند همين طور زن مرد را و مرد زن را از اعمال منافى عفت از قبيل زنا ، چشم چرانى و غيره ميپوشاند و محفوظ مىكند ظاهرا بدين جهت مرد لباس زن و زن لباس مرد قلمداد شده است ، زن بىمرد و مرد بىزن به حكم انسان عريان است .
* ( وَلِباسُ التَّقْوى ذلِكَ خَيْرٌ ) * اعراف : 26 . لباس تقوى را حياء و عمل صالح گفتهاند ولى بايد آن را اعمّ گرفت تقوى پوشش و لباسى است كه از هر لباس انسان را محترمتر و
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 180
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص١٨٠