جنّ است و آنها براى شنيدن قرآن اجتماع كرده ميخواستند از دوش همديگر بالا روند و آيات را بشنوند و ضمير * ( « كادُوا - يَكُونُونَ » ) * راجع به آنهاست . ولى سياق آيات قبل و بعد با اين نظر ملايم نيست .
* ( يَقُولُ أَهْلَكْتُ مالًا لُبَداً ) * بلد :
6 . لبدرا در آيه مشدّد و مخفّف خواندهاند ولى در قرآنها مخفّف و بضمّ اوّل است و بمعنى كثير و بسيار است در مجمع فرموده : لبد بمعنى كثير و مأخوذ از « تلبّد الشّىء » است يعنى بعضى بر بعضى انباشته شد . معنى آيه : ميگويد مال زيادى تلف كردم .
لبس :
لبس بضمّ اوّل در اصل بمعنى پوشاندن شىء است چنان كه در اقرب الموارد و مفردات گفته است ، معانى ديگر متفرّع بر آنست و اصل معنى يكى است .
لبس اگر بضمّ اول باشد بمعنى لباس پوشيدن است و فعل آن از باب علم يعلم آيد مثل * ( وَيَلْبَسُونَ ثِياباً خُضْراً مِنْ سُنْدُسٍ ) * كهف : 31 . و اگر بفتح اوّل باشد بمعنى خلط و مشتبه كردن است و فعل آن از باب ضرب يضرب آيد چنان كه در صحاح و مصباح تصريح كرده و آيات قرآن نيز شاهد آن است .
لباس ، لبوس و لبس ( بكسر اوّل بمعنى لباس و پوشيدنى است . نحو * ( وَلِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ ) * حجّ : 23 . * ( وَعَلَّمْناه صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ ) * انبياء : 80 .
مراد از لبوس زره است : يعنى بداود صنعت لباس جنگى آموختيم . اينك چند آيه را بررسى ميكنيم :
* ( وَلا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ بقره :
42 . « تلبسوا » از باب ضرب يضرب بمعنى خلط و آيه خطاب باهل كتاب است يعنى حق را با باطل خلط نكنيد و حق را بباطل مشتبه ننمائيد و حق را با آنكه ميدانيد كتمان نكنيد منظور آنست كه نبوّت حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله را كتمان نكنيد و دلائل آن را كه در كتاب شماست مشتبه نگردانيد .
* ( وَقالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْه مَلَكٌ وَلَوْ ) *