تسميه ميايد مثل « دعوت ابنى هذا زيدا » يعنى او را زيد ناميدم .
فكر ميكنم كه « دعوا » در آيهء فوق بمعنى نسبت باشد يعنى : اينكه به خدا نسبت فرزند دادند و اين بمعنى دعاء نزديك است طبرسى بطور ترديد : خواندن و ناميدن گفته است .
* ( فَلا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنْتُمُ الأَعْلَوْنَ وَالله مَعَكُمْ . . . ) * محمد : 35 سست نباشيد و كفّار را بمسالمت نخوانيد شما پيروز هستيد ، خدا با شماست . به نظر ميايد مراد آنست كه در اثر سستى آنها را به صلح نخوانيد و گر نه اسلام دين صلح و مسالمت است * ( وَالصُّلْحُ خَيْرٌ ) * نساء : 128 .
تَدَّعُون * ( وَلَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ ) * فصلت :
31 * ( وَقِيلَ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِه تَدَّعُونَ ) * ملك : 27 .
تدّعون از باب افتعال بمعنى خواستن است باحتمال قوى مراد از آن مبالغه است يعنى بشدّت ميخواستيد و لذا آن را تمنّى و آرزو گفتهاند معنى دو آيه چنين مىشود : براى شما در بهشت هست آنچه دلتان ميخواهد و آنچه آرزو ميكنيد و گفته مىشود : اين همان عذاب است كه بشدت ميخواستيد و ميگفتيد :
* ( مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ) * .
دُعاء * ( وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِما لا يَسْمَعُ إِلَّا دُعاءً وَنِداءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ ) * بقره :
171 .
از مجمع البيان بدست ميايد كه دعا مطلق خواندن و نداء خواندن با صداى بلند است على هذا نداء از دعا اخصّ است . راغب ميگويد :
دعا مثل نداء است مگر آنكه نداء گاهى فقط خواندن است بدون ذكر اسم ولى دعا بيشتر با ذكر اسم مىشود مثل : اى زيد و در باب نون گفته : نداء بلند كردن صدا و اظهار آنست و گاهى به مجرد صدا اطلاق مىشود .
به نظر ميايد فرقيكه از مجمع
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 346
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٣٤٦