تبديل چنان كه الميزان گويد آنست كه عافيت و نعمت بجاى عذاب گذاشته شود و تحويل آنست كه عذاب ( مثلا ) از قوم مستحق به غير مستحق انتقال يابد . رجوع شود به « سنّة » در اقرب الموارد گفته :
تحويل لازم و متعدى هر دو آمده است .
حوايا :
روده ها . و آن جمع حويّه است ( مفردات ) نا گفته نماند : حوى بمعنى جمع كردن است در اقرب گويد : « حواه يعنى جمعه و ملكه و احرزه » .
و چون روده در شكم جمع شده و مستدير است لذا به آن حويّه و حوايا گفتهاند ( استفاده از مجمع ) .
* ( وَعَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما إِلَّا ما حَمَلَتْ ظُهُورُهُما أَوِ الْحَوايا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَإِنَّا لَصادِقُونَ ) * انعام : 146 يعنى : بر يهود هر ناخندارى را حرام كرديم و از گاو و گوسفند نيز پيه را بر ايشان حرام كرديم جز آنچه بر پشت آن دو و يا بر روده ها باشد يا به استخوان پيوسته باشد . اين تحريم بجرم سركشى آنها بود و ما راستگو هستيم .
آيهء شريفه روشن مىكند كه اشياء فوق در نتيجه تجاوز كارى بر يهود حرام شده است چنان كه آيهء * ( فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ . . . ) * نساء : 160 در اين مضمون صريح است .
در سفر لاويان از تورات فعلى باب 11 گوشتهاى حلال و حرام يهود نقل شده و شايد بتوان از آن در تفسير آيه شريفه استفاده كرد .
مقدارى از آنها از محرّمات اسلامى و بعضى از محلَّلات آن ، از جمله گوشت شتر را حرام و نجس دانسته است .
و ظاهرا چون يهود انكار ميكردند . كه اين تحريم در شريعت موسى براى مجازات بوده باشد و اين محرّمات از اوّل حرام بودهاند قرآن در ردّ آن فرمود :