امام صادق عليه السّلام نقل شده : بترسيد از گناهانى كه فعلا ميكنيد و از عقوبتى كه در پس داريد « اتَّقُوا ما بَيْنَ ايْديكُمْ مِنَ الذُّنُوبِ وَما خَلْفَكُمْ مِنَ الْعُقُوبَةِ » .
در اينجا چنان كه ملاحظه مىشود از « بين ايديهم » عمل نزديك و حاضر اراده شده ولى در آيهء * ( « فَجَعَلْناها نَكالًا لِما بَيْنَ يَدَيْها وَما خَلْفَها وَمَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ » ) * بقره : 65 ظاهرا مراد از * ( « وَما خَلْفَها » ) * اعمال گذشته باشد يعنى : آن عذاب را ، عقوبت گناهان حال و گذشتهء آنها قرار داديم ، مگر آنكه نكال بمعنى عبرت باشد كه آنوقت مراد از * ( « لِما بَيْنَ يَدَيْها » ) * امم حاضره و از * ( « ما خَلْفَها » ) * امم بعدى است ولى وجه اول قوى است .
و در آيهء * ( « مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْه مِنَ الْكِتابِ » ) * مائده : 48 و نظائر آن ، كتابهاى سلف و گذشته مراد است كه پيش از قرآن بودهاند ، و نزديك و پيش رو بودن لازم نيست .
بان :
آشكار و ظاهر شد .
نا گفته نماند : بيان ، بينونة و تبيان همه از « بين » بمعنى وسطاند . كه گذشت و چون وجود وسط توأم با انفصال و ظهور و انقطاع است لذا « بان » را بمعنى قطع شدن و آشكار شدن گفتهاند ! ميگويند :
« بان الشَّىء عن الشَّىء » يعنى قطع شد . و گويند : « بان الشّىء بيانا » يعنى آشكار و روشن شد . * ( « انْظُرْ - كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الآياتِ » ) * مائده : 75 ثلاثى و افعال و تفعيل و تفعّل و استفعال اين كلمه هم لازم و هم متعدى هر دو آمده است ( قاموس ) .
« بَيِّن »
صفت مشبهه است * ( « لَوْ لا يَأْتُونَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطانٍ بَيِّنٍ » ) * كهف :
15 ، چرا بر خود دليل روشنى نمياورند ؟ * ( « قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ » ) * بقره : 256 ، تفعّل در اينجا باحتمال قوى براى حصول دفعة بعد دفعة است : يعنى كمال و رشد از ضلالت پر روشن گرديده * ( « وَلِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ » ) * انعام : 55 ، تا راه گناهكاران روشن گردد .