بيعه و آن معبد نصارى است ( كليسا ) چنان كه قاموس و صحاح و اقرب - الموارد گفته * ( « وَلَوْ لا دَفْعُ الله النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَواتٌ وَمَساجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ الله » ) * حجّ : 40 .
صوامع جمع صومعه است ( دير ) و بيع جمع بيعه است ( كليسا ) و اين هر دو راجع بنصارى است ، صومعه براى راهبان و كليسا براى ديگر نصارى در مجمع البيان گويد گفتهاند : بيع معابد نصارى است در شهرها و صوامع معبد آنهاست در كوهها و صحراها . صلوات ، كنشتهاى يهود است طبرسى آورده گويند اصل آن صُلْوَة ( بر وزن عروة ) است در تعريب صلوة شده است ، مساجد معبد مسلمين است .
امّا معنى آيه : نبايد گفت ظاهر آيه ، احترام و رسميّت صومعه ها و كليساها و كنشتها را همطراز مساجد نشان ميدهد ! زيرا ظاهر آيه آنست : اگر جنگ نبود و خدا بعضى را با بعضى دفع نميكرد دشمنان پيامبران و اعداء دين در هر عصر معابد را از بين برده و آثار پيامبران را محو ميكردند . و از اين آيه چنان كه الميزان گفته معلوم مىشود كه در شرايع گذشته فى الجمله دفاع بوده است هر چند كيفيّت آن معلوم نيست .
بَين :
وسط . * ( « وَجَعَلْنا بَيْنَهُما زَرْعاً » ) * كهف : 32 ميان آن دو باغ ، زرعى قرار داديم * ( « وَجَعَلَ بَيْنَهُما بَرْزَخاً » ) * فرقان : 53 اقرب الموارد گويد :
بين ظرف است به معناى وسط . راغب گويد : بين وضع شده براى تخلَّل و وسط ميان دو چيز .
اين كلمه هم اسم و هم ظرف زمان و مكان به كار ميرود ، و هر گاه به مكان اضافه شود ظرف مكان است مثل دو آيهء فوق و چون به زمان اضافه شود ظرف زمان است مثل :
« ازورك بين العصر و الاصيل » از قرآن مجيد بران ظرف زمان مثلى پيدا نشد . اين كلمه در دو آيه فوق مبنى بر فتح است و چون اسم استعمال شود معرب باشد مانند سائر اسماء