روز زويرين
ابو عبيده گفته است :
افراد خاندان بكر بن وائل دچار خشكسالى شده و سرزمين خود را ترك گفته و به محلى كه تميم زندگى مىكرد و ميان يمامه و هجر قرار داشت كوچ كرده بودند .
دو قبيلهء بكر و تميم كه به هم نزديك شدند با يك ديگر به - كينتوزى و دشمنى پرداختند و بر آن شدند كه هيچ بكرى به هيچ تميمى نرسد مگر اين كه او را بكشد ، همچنين هيچ تميمى به هيچ بكرى بر نخورد مگر اين كه خون وى را بريزد و هر كس كه به دارائى ديگرى دست يافت آن را بربايد بدين گونه آتش كينه در ميان دو طرف روز بروز تيزتر مىشد و بيشتر زبانه مىكشيد . تا يك بار كه حوفزان بن شريك و وادك بن حارث كه دو تن از قبيلهء شيبان بودند ، براى حمله بر بنى دارم حركت كردند .
تصادفا در همين هنگام گروه بسيارى از قبائل وابسته به تميم مانند عمرو بن حنظله و رباب و سعد و غيره نيز گرد هم آمدند و براى حمله به قبيلهء بكر بن وائل به راه افتادند .
فرماندهى ايشان را نيز ابو الرئيس حنظلى بر عهده داشت .
همين كه خبر حركت ايشان به مردان خاندان بكر بن وائل