مىگذشت .
پس از آن ، پرچم در اختيار تغلب قرار گرفت و سرپرستى اين قبيله به وائل بن ربيعه رسيد .
روش وائل نيز ، همچنان كه پيش از اين گفتيم به گردش بردن توله سگ بود و هيچ كس هم حق نداشت به توله سگ او دست بزند .
تازيان معد همدست نشدند مگر با سه تن كه عبارت بودند از :
اول - عامر بن ظرب بن عمرو بن بكر بن يشكر بن حارث و عدوان بن عمرو بن قيس عيلان كه او را اناس بن مضر مىخواندند و برادر الياس بن مضر بود - به وى دست اتحاد داد .
هنگامى كه معد به قبيلهء مذحج پيوست و روانهء تهامه شد ، عدوان پيشوائى معد را داشت .
اين نخستين جنگى بود كه ميانهء تهامه و يمن در گرفت .
دوم - ربيعة بن حارث بن مرة بن زهير بن جشم بن بكر بن حبيب بن كلب ( يا كليب ) بود .
او در واقعهء روز سلان كه جنگى ميانه مردم يمامه و يمن در گرفت ، فرماندهى افراد معد را داشت .
سوم - وائل بن ربيعه كه در روز جنگ خزاز رهبر معد بود و گروههاى يمنى را پراكنده ساخت و شكست داد و معد بخشى از قلمرو خود را به دو سپرد و تاج پادشاهى را بر سر وى نهاد و به فرمان وى در آمد و او تا چندى بر اورنگ فرمانروائى باقى ماند .
رفته رفته خودخواهى شديدى به وائل دست داد چنان كه به بيدادگرى پرداخت و بر كسان خود ستم مىكرد تا جائى كه در موسم باران بهترين چراگاه را به خود تخصيص مىداد و قدغن مىكرد كه هيچ كس ديگر حق چراندن چارپايان خويش را در آن جا نداشته باشد .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 285
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٨٥