اردوگاههاى جذيمه در زمينهاى ميان حيره و انبار و بقه و هيت و عين التمر و اطراف بيابان تا العمير و خفيه قرار داشت .
او دارائى بسيار گرد آورده بود و از سوى شهرها و كشورها نمايندگانى پيش وى مىآمدند .
با قبيلههاى طسم و جديس نيز كه در بخشهائى از يمامه به سر مىبردند ، جنگ كرده بود .
جذيمه با حسان بن تبع اسعد ابى كرب هم درگيرى پيدا كرد و به زد و خورد پرداخت .
او با لشكريانش به قلمرو حسان تاخت و تاراج كرد و بازگشت .
حسان نيز كه در نيرومندى كم از او نبود يورش او را تلافى كرد و به فوجى از قشون او حمله برد و همه را نابود ساخت .
جذيمه دو بت داشت كه آنها را ضيزن مىخواندند .
قبيلهء اياد در سرزمينى مىزيست كه به عين اباغ معروف بود ( زيرا در آن جا چشمهء آبى روان بود كه به سرورشان اباغ تعلق داشت . )
يك بار براى جذيمه حكايت كردند كه ميان دائى وى در قبيلهء اياد پسرى از قبيلهء لخم به سر مىبرد به نام عدى بن نصر بن ربيعه كه بسيار زيبا و ظريف است .
جذيمه براى قبيله اياد پيام فرستاد و آن پسر را درخواست كرد تا وى را به فرزندى خويش بپذيرد . ولى آنان درخواست وى را نپذيرفتند و از تسليم عدى ، يعنى آن پسر ، خوددارى كردند .
جذيمه كه چنين انتظارى را نداشت ، توسل به زور جست و به خاطر عدى لشكر كشيد تا با اياد بجنگد .
افراد قبيله اياد كه ديدند كار به خونريزى مىكشد و تاب ايستادگى در برابر جذيمه را ندارند ، به نيرنگى دست زدند و كسى
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 99
مساهمون: ابن الأثير
ص٩٩