سخن دربارهء جذيمة الابرش
ابن الكلبى گفته است :
جذيمه در روشن بينى و درست انديشى و تند تازى و سخت - گيرى و سخت كشى از همهء پادشاهان عرب برتر بود .
نخستين پادشاهى بود كه بر سراسر عراق چيرگى و فرمانروائى يافت و عرب به دو پيوست .
جذيمه با لشكريانى كه در اختيار داشت جنگهاى بسيار كرد .
او دچار برص بود و عرب چون مىخواست اين عيب را از او پوشيده بدارد ، براى احترام وى ، او را به جاى اين كه جذيمة الابرص بخواند جذيمة الابرش يا جذيمة الوضاح مىخواند . [ ( 1 ) ]
هامش
[ ( 1 ) ] - برص ( به فتح باء و راء ) به معنى پيسى است ، مرضى است كه لكههاى سپيد روى پوست بدن توليد مىكند و كسى را كه دچار اين بيمارى است ابرص مىنامند . جذيمه را چون نمىخواستند ابرص بخوانند ، ابرش مىخواندند كه به معنى خالدار است يا وضاح مىخواندند كه به معنى سپيد و روشن است چون بر اثر پيسى قسمتهائى از پوست او سپيد شده بود .
مترجم