بعد ، مالك و عمرو ، دو پسر فهم بن تيم الله ، و كسان ديگر از تنوخ به شهر انبار رسيدند و بر فرمانرواى ارمانيان وارد شدند .
همچنين نماره و همراهانش به قريه نفر در آمدند و به فرمانرواى اردوانيان رسيدند .
ارمانيان از مردم غير عرب ، يعنى اردوانيان فرمانبردارى نمىكردند . اردوانيان نيز به اطاعت از ارمانيان تن در نمىدادند .
هامش
[ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل :
فياض . ص 16 مرحوم پيرنيا آرد :
به روايت ديودور : اعراب نبطى در كويرهائى زندگى مىكنند و اسم وطن خود را به محلهائى مىدهند كه در آن جا نه خانهاى ديده مىشود ، نه رودى . نه چشمهاى كه آب فراوانى به قشون بدهد .
موافق قانون هر عرب نبطى بايد از بنا كردن خانه و بذر افشانى و كاشتن درختهاى مثمر و خوردن شراب امتناع ورزد و هر كس خلاف اين قانون رفتار كنند . مستحق اعدام است .
نبطىها اين قانون را مجرى مىدارند و معتقدند كه هر كس اين احتياجات را براى خود ايجاد كند بندهء اشخاصى مىشود كه اين حوائج او را بر آورند .
شغل آنها تربيت شتر و گوسفند است و در كويرها زندگى مىكنند .
انباط به استقلال خودشان بسيار علاقمندند و هر گاه دشمنى به ولايت آنها نزديك شود ، به كويرها فرار مىكنند چنان كه به قلعهاى پناه برند .
اين كويرها فاقد همه چيز است و كسى غير از خود انباط به اين جاها دسترسى ندارد .
بقيه ذيل در صفحه بعد