من ( ابن اثير ) مىگويم :
« اين از شگفتانگيزترين دروغهاى ايرانيان است كه پرتاب تيرى آن همه راه طى كند . » [ ( 1 ) ]
گفتهاند كه منوچهر از رودهاى فرات و دجله و نهر بلخ ( يعنى رود جيحون ) نهرها يا كانالهائى منشعب ساخت و به آبادانى زمين پرداخت .
همچنين گفته شده است :
در سى و پنجمين سال پادشاهى منوچهر ، تركان به سرزمين او تاختند و از هر سو به نابود ساختن ايرانيان پرداختند .
منوچهر ياران خود را سرزنش كرد و به ايشان گفت :
هامش
[ ( 1 - ) ] آرش معروف به كمانگير : در داستانهاى ملى ، از پهلوانان باستانى ايران است كه در تيراندازى بىمانند محسوب شده است .
گويند در روزگار باستان ايرانيان از تورانيان شكست سختى خوردند و پس از مذاكرات صلح و آشتى براى تعيين مرز دو كشور ، قرار بر اين داده شد كه مرز ايران از نقطه شكست به اندازه يك تير پرتاب عقب رود .
ايرانيان آرش را برگزيدند و او را فرمودند تا تيرى به سمت مشرق بيندازد .
آرش كه مىدانست جانش را درين راه از دست خواهد داد ، نخست بدن عريان خويش را به همگان بنمود و گفت :
« در تن من هيچ عيب و علتى نيست . اما من تمام نيروى خود را بر سر اين كار خواهم گذاشت ، و پس از پرتاب تير زنده نخواهم ماند .
آنگاه به كوه بر آمد و تيرى در كمان نهاد و به قوت تمام بكشيد و پرتاب كرد .