پادشاهى كرد .
منوچهر به دادگسترى و نيكوكارى موصوف و ستوده بود و نخستين كسى شمرده مىشد كه خندق كند و جنگ افزار گرد آورد .
همچنين نخستين پادشاهى بود كه دهقانى را پايه نهاد و در هر قريهاى دهقانى گماشت و به مردم آن قريه فرمان داد كه ازو پيروى كنند .
گفته مىشود كه حضرت موسى عليه السلام در شصتمين سال پادشاهى منوچهر ظهور كرد .
مورخ ديگرى ، غير از هشام بن كلبى گفته است :
منوچهر همين كه به پادشاهى رسيد ، به خونخواهى نياى خود ، ايرج پسر فريدون ، برخاست و به سوى شهرهاى تركستان يا توران زمين لشكر كشيد و تور پسر فريدون ، و همچنين سلم برادر تور را كشت .
پس از كشته شدن تور به دست منوچهر ، افراسياب بن پشنگ بن رستم بن ترك ، يعنى همان كسى كه تركان دودمان تور پسر فريدون به دو نسب مىرسانند ، با منوچهر به جنگ پرداخت و شصت سال اين نبرد را پيگيرى كرد و او را در طبرستان محاصره نمود .
بعد بدين قرار صلح كردند كه مردى از ياران منوچهر به نام ايرشى ( آرش ) كه تيراندازى سخت افكن بود ، تيرى بيندازد و هر جا كه آن تير افتاد مرز ميان ايران و توران باشد .
آرش كمانگير تيرى از طبرستان انداخت كه در رود بلخ ( جيحون ) فرود آمد و آن رود مرز ميان تركان فرزند تور ( يا :
توران زمين ) و قلمرو فرمانروائى منوچهر ( يا : ايران ) گرديد .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 171
مساهمون: ابن الأثير
ص١٧١