جزء رويدادهاى سال 595 راجع به امام فخر رازى مىنويسد :
در اين سال آشوب بزرگى در لشكر غياث الدين ، فرمانرواى غور و غزنه ، برپا شد . سلطان غياث الدين در فيروزكوه به سر مىبرد .
آشوبى كه در لشكر او برخاست گسترش يافت و همه مردم و فرمانروايان و سرداران را گرفتار ساخت .
سبب بروز اين فتنه آن بود كه امام فخر رازى ، فقيه شافعى ، از بهاء الدين سام ، صاحب باميان ، كه خواهر زاده غياث الدين بود ، روى گرداند و پيش غياث الدين رفت .
سلطان غياث الدين او را گرامى داشت و احترام گذاشت و در بزرگداشت او مبالغه كرد و در هرات ، نزديك مسجد جامع ، مدرسهاى براى او ساخت .
پس از ساختن اين مدرسه ، فقيهان از شهرها به دو روى آوردند و اين موضوع مايه نگرانى فرقه كراميه شد كه در هرات بسيار بودند .
غوريان نيز همه از كراميان به شمار مىرفتند و از امام فخر رازى بيزار بودند .
كسى كه بيش از همه آنان در مخالفت با امام فخر سرسختى نشان مىداد ، ملك ضياء الدين ، پسر عم غياث الدين و داماد وى بود .
يك بار فقيهان كرامى و حنفى و شافعى در فيروزكوه مجلس بحث و مناظرهاى در حضور غياث الدين تشكيل دادند كه فخر الدين رازى هم در آن مجلس حاضر شد .
قاضى مجد الدين عبد المجيد بن عمر ، معروف به ابن قدوه ، نيز در آن جا حضور يافت كه از كراميان هيصمى بود و به سبب
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 92
مساهمون: ابن الأثير
ص٩٢